บทที่ 106

1311 Words

เมื่อได้ยินภรรยาพูด..สายตาของทั้งสองหันมองกันแบบไม่ได้นัดหมาย "ผมไม่ได้หมายถึงว่าจะไม่เข้าบริษัทสักหน่อย" แทนคุณรู้ดีว่าภรรยาเอาจริงแน่ "แต่พี่ชายคุณน่ะสิ ควรจะเข้าไปดูงานได้แล้ว" "แล้วจะให้ผมไปดูอะไรล่ะ ถ้าดู...เออ..." โชคดีที่พิภพหยุดคำพูดตัวเองไว้ได้ทัน จากที่มองแทนคุณสายตานั้นตวัดมองมาที่ภรรยา เพราะเกือบเขาพูดไปว่าถ้าไปมองสาวๆ ยังพอว่า "กินข้าวกันได้แล้ว" ปราณีรู้จักลูกชายดี และรู้ด้วยว่าลูกชายกำลังจะพูดอะไร จากที่กำลังพูดต่อล้อต่อเถียงกันอยู่ ทั้งพิภพและแทนคุณก็รีบตั้งใจกินข้าว เพราะดูเหมือนว่างานจะเข้า ห้องนอนพิภพ.. "เมียจ๋าผัวขอโทษ" ถึงแม้จะไม่ได้พูดออกไปแต่ก็พอจะเดาออกแล้วว่าเธอคงรู้ "กินยาแล้วก็ไปนอนเถอะค่ะ" หญิงสาวเอายาส่งให้พร้อมกับน้ำดื่มด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย "คุณโกรธผมเหรอ ผมให้ตบปากร้อยครั้ง" ชายหนุ่มยื่นใบหน้ามาเพื่อให้เธอลงโทษ แต่หญิงสาวก็ไม่ได้ทำอะไรและไม่พูด "ข้า

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD