คนตัวโตคลานเข้าไปนอนใกล้กับอีกคนที่หลับอยู่ในมุ้ง พอนอนลงได้ริมฝีปากหนาก็ยื่นไปจูบผมของเธอเบาๆ
"คิดถึงนะครับ" ช่วงเวลาที่เขาอ่อนแอที่สุด อยากมีเธออยู่ข้างกาย แต่เธอคงไม่ไหวที่จะอยู่ข้างกายคนโง่งมแบบเขาได้
ชายหนุ่มนอนหลับไปโดยที่ไม่ได้สัมผัสร่างกายของเธอเพราะไม่อยากกวนให้ตื่น แต่เขาก็นอนใกล้เพื่อต้องการไออุ่นจากร่างกายนั้น
อึบ อึบ! ตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกิดอาการคลื่นไส้เวียนหัว ..จนต้องรีบวิ่งออกไปหลังบ้านเพื่อจะปล่อยมันออกมาให้หมด
คนในบ้านได้ยินเสียงต่างก็ตื่นออกมาดู และช่วงนี้ตะวันก็ใกล้จะโผล่พ้นขอบฟ้าขึ้นมาแล้ว
"ขอโทษครับที่ทำให้ทุกคนตื่น"
"เราไม่ดีขึ้นเลยเหรอ"
"ยังเลยครับ"
ทุกคนตื่นก็จริงแต่ยกเว้นน้ำอิงที่ยังนอนหลับอยู่กลางบ้าน
"ถ้าเดินเหินได้ก็คงจะดี จะได้ออกไปดูไร่สวนด้วย" ทัตเทพนั่งรถเข็นอยู่หน้าบ้าน เห็นน้องเขยกำลังจะออกไปสวน
"อยากไปก็ไปได้นี่ครับพี่ท่าน"
"ตกลงจะเรียกพี่ท่าน
