“นั่งเลยค่ะ เดี๋ยวหนูทำให้”
คนตัวเล็กหยิบแป้งยืดๆขึ้นมาปั้นเป็นก้อนกลมๆแล้วแบะออก ใส่องุ่นเขียวไซน์มัสเข้าไป1ลูกใหญ่ๆ แล้วเอาแป้งโมจิห่อโดยรอบ จนมันเป็นก้อนกลมๆ
“นี่ค่ะ เรียบร้อย ”
ปากเล็กคลี่ยิ้มแล้ววางใส่จานให้เขาชิม
“มันต้องกินคำโตขนาดนี้เลยเหรอ ”
เขาจับมันขึ้นมาแล้วเล่นจ้องตากับลูกกลมๆนั่น
(อ้อลืม ว่ามันไม่มีตา🤭)
“กัดครึ่งค่ะ ลองชิมเลยสิคะ ”
ไพลินลุ้นมาก เจคอปกัดเขาไปครึ่งคำแล้วดึงออกจนแป้งยืดยาวเฟื้อย
“คิกๆกัดให้ขาดสิคะ ”
เธอหัวเราะชอบใจ แป้งมันยืดจนเขาคิ้วขมวด
แต่ก็เคี้ยวตุ้ยๆและยัดอีกครึ่งเข้าไปจนหมด
“ อร่อยหรือเปล่าคะ”
เธอถามเขาพร้อมในมือที่กำลังทำอีกคำ
“อืม รสชาติไม่เลว ”
เจคอปพยักหน้าหงึกๆ
“เดี๋ยวหนูชิมบ้าง ”
แต่พอกัดเข้าไปแค่นั้นแหละตาเธอก็โตแบลโอเวอร์
“อื้ม อร่อยมาก อร่อยสุดๆ ”
นิ้วโป้งเล็กยกขึ้นลงเบาๆ
“ ลองชิมสตอเบอรี่ดูบ้างมั้ยคะ ”
“อืม ทำมาสิ ”
แล
