วันต่อมา
“เฮียไปทำงานนะ ”
ฟอดดด
“ตอนเย็นรีบกลับนะคะ หนูรอทานข้าวเย็นด้วย ”
“ค้าบ!!เดี๋ยวป๊ารีบกลับนะครับ อยู่กับมี๊อย่าดื้อนะ ”
เจคอปลูบท้องเบาๆแล้วคุยกับลูกน้อยในครรภ์ ช่วงนี้เขาปรับเปลี่ยนเวลาการทำงาน ทำแค่ตอนเช้า ตอนกลางคืนให้ฮันเตอร์ช่วยดูบ้าง มีเจไดกับเฮเดนเข้าไปช่วยดูในช่วงกลางคืนบ้างสลับกันไป
“เดี๋ยวหนูเดินไปส่งที่รถค่ะ ”
เจคอปค่อยๆประคองเธอเดินไป แล้วหยุดยืนที่ข้างรถ แต่ในขณะที่สองคนกำลังร่ำลากัน ก็มีรถตู้สีดำขับมาจอดที่หน้าบ้าน
“หืม ใครมาแต่เช้าคะ ”
เพียงไม่นานก็เห็นมีญ่าเดินอุ้มเด็กน้อยวัย8เดือนลงมา หญิงสาวหน้าเจื่อนทันที แต่เจคอปกลับดูออก รีบกอดเธอไว้แน่น แล้วก้มลงมองหน้าเธอ
“ไม่มีอะไรนะ อย่าคิดมาก ”
ไพลินพยักหน้าเบาๆ มีญ่ากลายเป็นคนที่พอเวลาเจอแล้วเธอรู้สึกหยึยแบบบอกไม่ถูก
“เจคอป นายกำลังจะไปทำงานเหรอ ”
พอเดินมาถึงมีญ่าก็ถามเจคอป พร้อมยิ้มบางให้ไพลิน แต่ใบหน้าข
