เจคอปหันหน้ามามองเครื่องปิ้งขนมปังแล้วปลอบใจตัวเอง
“เอาวะ อร่อยไม่อร่อยค่อยว่ากันอีกที ”
แล้วเขาก็เริ่มเอาขนมปังไปทาเนย แล้วใส่ในเครื่องปิ้ง หลังจากนั้นเพียงไม่นานกลิ่นหอมของขนมปังก็ฟุ้งทั่วห้องครัว เขาหยิบขนมออกใส่จานแล้วหั่นเป็นชิ้นๆ หลังจากนั้นก็ราดช็อกโกแลตลงไปหน่อย แล้วยกมาวางให้เธออย่างทะนุถนอม
“ ขนมปังปิ้งเสร็จแล้ว หิวไม่ใช่หรอลงมือเลยสิ”
ถึงจะหิวแค่ไหนก็ยังไม่ยอมพูดกับเขา เอาส้อมจิ้มขนมปังแล้วอ้าปากงับเบาๆ แต่ก็ยังทำหน้านิ่งไม่บ่งบอกอารมณ์
“ อร่อยหรือเปล่า ”
เขามองหน้าเธอแล้วถามขึ้น แต่เธอกลับไม่ตอบอะไรเลย เขาไม่เซ้าซี้อะไรปล่อยให้เธอกินไปก่อน
“ ไปนอนเถอะ เดี๋ยวตรงนี้ฉันจัดการเอง”
และเธอก็ลุกไปจริงด้วย ไม่สนใจเขาซักนิด
“ใจร้ายที่สุด คนก็อุตส่าห์ง้อ ”
เขาบ่นไปแต่ก็เก็บที่ตัวเองทำเลอะไป
พอเห็นเธอหายเข้าห้องไปแล้ว เขาก็หอบหมอนกับผ้าห่มกลับเข้าไปในห้อง กว่าเขาจะหลับก็เกื
