รินนรีตอบเสียงเรียบ พยายามจะปัดเรื่องสิงห์ให้พ้นไปจากความสนใจของพจน์ แต่ว่าแฟนหนุ่มยังไม่หยุดคาดคั้นด้วยแววตาตั้งคำถาม
“ลูกค้าอะไร?”
เขาหรี่ตาเล็กน้อยเหมือนไม่เชื่อ พินิจใบหน้านวลที่ตวัดสายตามาที่เขาแวบหนึ่งอย่างเอือมระอากับท่าทีอยากรู้ของเขา กระทั่งอรดีเดินออกมาจากร้าน เหมือนระฆังช่วย! ในจังหวะที่ได้ยินเสียงลูกสาวกำลังถูกว่าที่สามีในอนาคตซักไซ้เสียงเครียด อรดีจึงรีบออกรับแทนว่า
“อ๋อ...หมายถึงฝรั่งคนเมื่อครู่ใช่ไหม เค้าเป็นลูกค้าของร้านน่ะจ้ะ แวะมาสั่งอาหารสำหรับงานเลี้ยง…ไม่มีอะไรหรอก” อรดีวางสีหน้านิ่งเฉยจนพจน์เกือบจะเชื่อสนิทใจตามที่เธอบอก แต่อันที่จริง พจน์คงถามเพราะอยากรู้ จากที่เห็น ก็ใช่ว่าเขาจะแสดงความหึงหวงออกมาจนน่าเกลียดแต่อย่างใด สายตาของพจน์อ่านยาก
“สวัสดีครับแม่”
พจน์ยกมือไหว้พร้อมรอยยิ้มทักทายอรดี
“เพิ่งรู้ว่าคุณแม่มีลูกค้าเป็นชาวต่างชาติด้วย” พจน์เอ่ยถึง
