"คืนนั้น...หนูจำพี่ฟ้าไม่ได้จริงๆเหรอครับ…"
สายฟ้าบอกเสียงพร่าชิดปากอิ่ม สบตาคนใต้ร่างอย่างรอคำตอบ พาฝันที่ใจเต้นรัวแทบระเบิดกับคำแทนตัวแสนน่ารักนั่น หมอฟ้าจะรู้มั้ยว่ามันอันตรายกับใจคนฟังเหลือเกิน
"ว่าไงครับ จำพี่ฟ้าได้มั้ย"
เธออยากกรีดร้องเพราะทนไม่ไหว แต่สายตาคมที่สะกดกันอยู่ ก็ยังทำเธอตกในภวังค์หวานอย่างไร้สติ
สายฟ้าที่ถามย้ำมองคนที่เหม่อลอยหน้าแดงตัวแดงอย่างชอบใจ เขินเยอะๆเลยได้มั้ย เพราะสายฟ้าได้กำไรเหลือเกิน
"พี่ฟ้า...พูดเรื่องอะไรคะ"
พาฝันถามอย่างมึนงง สติที่เริ่มกลับมาทำให้เธอใจเต้นแรงกว่าเดิม ไม่ใช่คืนนั้นที่เธอกำลังหลีกเลี่ยงลืมมันใช่มั้ย
"อย่าแกล้งลืมกันได้มั้ยครับ เพราะพี่ฟ้าจำไม่ลืมเลยนะ"
แวบนึงที่ตาสวยเบิกกว้างอย่างตกใจจนสายฟ้ายิ้มขำ รู้จริงๆสินะกระต่ายตัวแสบ
"คะ... คืนไหนคะ ฝันไม่รู้เรื่อง"
พาฝันที่ต้องการหลีกหนีความจริง ปฏิเสธด้วยการหลบสายตาแบบที่ใครมองก็รู้ว่าโ
