“มองอะไรขนาดนั้นคะ”
พาฝันถามคนที่เอาแต่จ้องหน้ากันตลอดเวลาจนชักจะเขินขึ้นมา แต่สายฟ้ากลับยิ้มหวานก่อนจะเอ่ยประโยคชวนเลี่ยนด้วยสายตาพราวระยับ
“พี่ฟ้ากำลังคิดว่า หนูสวยมากทำไมสวยขึ้นขนาดนี้นะ ไปทำอะไรมาครับ”
“ฝันจะไปทำอะไรได้คะ ก็อยู่แต่บ้านเนี่ยไม่ได้แต่งตัวดีๆด้วยซ้ำ”
พาฝันนิ่วหน้าตอบอย่างเหลือเชื่อ แม้ใบหน้าสวยจะแดงซ่านไปหมดเพราะความเขินก็ตาม ไม่อยากจะเชื่อว่าสามีของเธอจะยังมาจีบกันอยู่ตลอดเวลาทั้งที่แต่งงานกันมาหลายปีแล้ว
“นั่นสิ คนไม่แต่งหน้าจำเป็นต้องสวยขนาดนี้เลยเหรอ”
“เป็นอะไรคะเนี่ย ทำไมต้องมาทำให้คนอื่นเขินด้วย”
พาฝันบ่นออกมาอย่างสุดจะทน ขณะที่สายฟ้าย้อนถามด้วยใบหน้าใสซื่อราวกับไม่รู้อะไร
“ตายจริง แบบนี้ทำให้หนูเขินเหรอครับ พี่ฟ้าไม่ได้ตั้งใจเลยนะ”
“คนบ้านี่ ไปนอนพักเลยค่ะ นานๆจะได้หยุดสักทีมัวแต่มาจ้องหน้ากันอยู่ได้”
“ก็ได้หยุดทั้งทีขอพี่ฟ้านั่งมองหน้าหนูนานๆไม่ได้เหรอค
