“หนาวมั้ยครับ”
น้ำเสียงอ่อนโยนจากคนตัวสูงที่หันไปถามภรรยา ฟังดูอบอุ่นซะจนอากาศที่มีหิมะโปรยปรายยังพร้อมละลายไปด้วย ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาจนใครๆมองเหม่อเป็นแถว จนถึงตอนนี้ที่เลยเลขสี่มาแล้ว อาจะมีร่องรอยของเวลาที่พรากความอ่อนเยาว์บนใบหน้าไปเล็กน้อย แต่สายฟ้าก็ยังคงเป็นคุณหมอที่หล่อและดูดีไม่ต่างไปจากเดิมเลย
“ไม่เท่าไหร่ค่ะ พี่ฟ้าล่ะคะ”
ไม่ต่างอะไรจากพาฝันที่เงยหน้าตอบสามีด้วยรอยยิ้มหวานเหมือนเคย แม้จะไม่ใช่วัยสาวดังเช่นวันวานแต่ก็ดูอ่อนกว่าวัยและสดใสเหมือนเดิม และเธอก็ยังดูสวยงามในสายตาของสามีเสมอ
“มีฝันอยู่ข้างๆก็อุ่นไปทั้งตัวแล้ว”
“พูดอะไรคะเนี่ย คิดว่าตัวเองเป็นวัยรุ่นรึไง”
พาฝันขำอีกคนที่พูดอะไรน่าอายออกมาท่ามกลางคนเยอะแยะแบบนี้
“วันนี้พี่ฟ้าขอย้อนวัยหน่อยไม่ได้เหรอ ไม่ชินที่ตัวเองแก่แล้วเลย”
“เพิ่งจะสี่สิบกว่าๆ แก่ที่ไหนกันคะพี่ฟ้ายังแข็งแรงมากอยู่เลย”
“จริงเหรอครับ พี่ฟ้ายังแ
