Chapter : 25
เมื่อเวลาผ่านไปและกวางเริ่มตั้งตัวได้ ดวงตาของเธอเปี่ยมด้วยน้ำตาใสที่รินไหลอย่างไม่อาจควบคุม มันไม่ได้เกิดจากความเศร้าหรือความทุกข์ใจ แต่เป็นความรู้สึกที่ท่วมท้นจนเกินจะรับไว้เพียงลำพัง ร่างเล็ก ๆ ของเธอสั่นไหวตามจังหวะที่กริชญ์ยังคงเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง ดวงตาของเขาจับจ้องเธอด้วยความหลงใหลราวกับไม่อาจละสายตาได้
“วันนี้ก็ยังฟิตเหมือนเคยเลยนะ...” เธอเอ่ยด้วยเสียงกระเส่า ริมฝีปากที่เผยอเล็กน้อยยังคงสั่นจากความรู้สึกซาบซ่านที่ล้นทะลัก ร่างกายเองก็ไม่ต่าง น้ำเสียงของเธอแม้จะเบาแต่กลับแฝงด้วยความอ่อนโยนและยั่วยวนที่ไม่อาจบรรยาย
“พี่นั่นแหละ...” กริชญ์ตอบกลับพลางพิงหน้าผากลงบนบ่าของเธอ ร่างกายของเขายังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด เสียงหายใจหนักหน่วงสะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึกที่เขาพยายามระงับแต่ก็ไม่อาจทำได้ “แค่เห็นพี่ ผมก็เสียวจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว...”
กวางหลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย แม้เส
