บทที่11หนีตามราชา 2

ในขณะเดียวกันสตรีรูปร่างเล็กสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำ รองเท้าผ้าใบสีขาวดูสะอาดตา ใบหน้าหวานละมุนแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอาง ริมฝีปากสีแดงระเรื่อเหมือนดอกกุหลาบน่าจุมพิต มินกำลังเดินอ้อมมาทางด้านหลังร้านตามคำนัดหมายของราชา นัยน์ตาสีน้ำตาลอบอุ่นกวาดมองไปรอบ ๆ แต่ก็ยังไม่พบร่างสูงแสนคุ้นตา แต่กลับกันเธอได้ยินเสียงกระซิบกระซาบของผู้ชายและผู้หญิงที่ยืนอยู่ด้วยกันตรงระเบียงด้านหลังร้าน คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเป็นปม สายตาภายใต้กรอบแว่นมองใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นชัดเจนขึ้น “นั่นมันผู้จัดการร้านไม่ใช่เหรอ” จังหวะหัวใจของมินตราเต้นแรงขึ้น ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความคาดไม่ถึง เธอจำได้ว่าหล่อนคนนั้นเดินเข้ามาแนะนำตัวเองกับเธอเมื่อวานว่าหล่อนนั้นเป็นถึงผู้จัดการร้าน ทว่าไม่ยอมเอาเรื่องที่เธอมาหาราชาไปบอกกับเจ้านาย ดูก็รู้ว่าต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่นอน “ถ้าจะทำให้มันเนียนก็ต้องจัดฉากดี ๆ ถ้าแกยังเล่นละครตบต