ตอนที่ 60 ทางออกที่ดีที่สุด
“หนูลาล่ะค่ะ” มิเกลยกมือไหว้โคบายาชิ ก่อนปรายตาไปมองชายหนุ่มซึ่งยืนอยู่ด้านหลัง
เขาไม่แสดงสีหน้าอะไร ไม่มีแม้กระทั่งคำว่าขอโทษใดๆออกจากปากของเขา ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้พึ่งนอนกกกอดเธอไปไม่นาน
พึ่งรู้ว่าหมาหัวเน่ามันเป็นแบบนี้นี่เอง เมื่อไร้ประโยชน์แล้วเขาก็เฉดหัวทิ้งสินะ!
“เกลกลับก่อนนะคะพี่ไคย์” มิเกลโค้งศีรษะให้ไคย์ตามมารยาท ไคย์ลูบหัวด้วยความเอ็นดูทั้งที่ความจริงหัวใจกำลังแตกสลาย
“...” มิเกลสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนเดินเข้าไปหาชายหนุ่มที่ยืนทำหน้านิ่งอยู่ข้างหลัง มิเกลค่อยๆหลับตาลงแล้วเอ่ยปากลาด้วยหัวใจที่สุดแสนเจ็บปวด “ฉันลาล่ะค่ะ”
“...” ทาคาชิสบตาเข้ากับดวงตากลมโต แววตาของเขามันนิ่งมาก นิ่งจนเหมือนว่าเป็นคนไม่รู้จักกัน “อืม”
เขาตอบด้วยท่าทางหงุดหงิดและแทบไม่มองหน้าของเธอด้วยซ้ำ พึ่งรู้วันนี้ที่ไคย์เคยบอกว่าทาคาชิรักใครไม่เป็นมันคือเรื่องจริง มิเกลกำหมัดแน่น
