ดอกไม้ของเรา

กำปั้น ทอล์ค ผมตื่นมาในตอนเช้าแทบไม่อยากจะเชื่อว่าผมจะได้สัมผัสเธอที่ผมรักและเฝ้าคิดถึงมาตลอดสี่ปี เราได้ใช้ช่วงเวลาที่ดีร่วมกันทบนวนความหลังทั้งคืน คนตัวเล็กสลบคาอกผมไปในรอบสุดท้าย เช้านี้ผมจึงปล่อยให้เธอได้นอนพักผ่อน ส่วนผมต้องรีบไปทำคะแนนกับพ่อตาแม่ยายและลูกๆต่อ ผมอยากให้ทุกอย่างระหว่าเราราบลื่นและจะชดเชยช่วงเวลาที่หายไปสี่ปีให้ลิปตามีความสุขที่สุด แต่เอาจริงๆถ้าผมรู้ว่าเธอกับตั้งไม่ได้ลงเอ่ยกันผมจะไม่มีวันปล่อยมือเธอแน่ๆและถ้ารู้เร็วกว่านี้ผมคงจะรีบกลับมาแล้วเพราะผมนั้นได้รับการรักษาจนหายดีด้วยการปลูกถ่ายแสตมเซลส์จากสถาบันวิจัยระดับโลก ผมหายดีและกลับมาเป็นปกติตั้งแต่2ปีที่แล้วด้วยซ้ำ แต่เพราะความคิดไปเองว่าลิปกับตั้งมีความสุขกันดีจึงไม่แม้แต่จะติดตามข่าวคราวใดๆของทั้งสองคน มุ่งมั้นเรียนรู้งานในบริษัทของแม่เพื่อให้น้องๆต่างแม่นั้นยอมรับในตัวผม มันเป็นอะไรที่ท้าทายมากๆจากดาราพลิกไปเป็