ร่างเล็กถูกผลักจนล้มไปทั้งแม่และลูกๆ หญิงสาวน่าตาน่ารักจูงมือของชายหนุ่มเดินออกไปทันที แม้ชายหนุ่มมีท่าทีลังเลและสงสัยอยู่บ้างที่ผู้หญิงแปลกน่าคนนั้นที่ถูกผลักจนล้มทำท่าทางเหมือนรู้จักเขาแต่เขาก็ไม่ได้เดินเข้าไปหาเธอเลย เขาถูกหญิงสาวน่าตาน่ารักที่มาด้วยพาเดินออกไปอย่างว่าง่าย
คนตัวเล็กมองตามแผ่นหลังที่เดินจากไป ก่อนจะได้สติรีบดูลูกๆที่ร้องไห้กะจองอแงเพราะตกใจ
''แง๊ๆ ม๋ามี้ เจ็บมั๊ยคะม๋ามี้/ม๋ามี้ แง๊ะๆๆ อึกๆ มามี้'' เด็กชายกับเด็กหญิงตัวน้อยส่งเสียงร้องไห้พลางโผเข้ากอดแม่ของตนด้วยความหวาดกลัว
''โอ๋ๆ ไม่เป็นไรนะลูก ไม่เป็นไรนะ อึกๆ ไม่เป็นไร''
ลิปตาพยายามกอดปลอบลูกและกลืนก้อนแข็งๆที่จุกอกลงไป น้ำตาเธอคลอเบ้าแต่ไม่ได้ไหลออกมา เธอไม่อยากให้ลูกๆเห็นน้ำตาของเธอ ร่างเล็กรีบปัดฝุ่นออกจากเด็กๆในหัวเธอนั้นคุ้นคิดตลอดเวลาผู้ชายคนนั้นคือตั้งใจไม่มีผิดแน่แต่ทำไมเขาถึงจำเธอไม่ได้ เกิดอะไรขึ้นกับเขา
