มันเหมือนเวลารอบตัวฉันหยุดเดินลงไปชั่วขณะ ทันทีที่สายตาคมทรงเสนห์ของ"จัสติน"มองสบมา แม้เขาจะใส่แมชปิดไว้ครึ่งหน้าและมีหมวกแก๊บสีขาวใบนั้นสวมใส่อำพรางตัวอยู่ก็ตาม แต่ฉันไม่เคยลืมดวงตาสีนิลคู่นั้น ดวงตาของรักแรก ผู้ชายคนแรกที่สอนให้ฉันรู้จักทุกอย่าง ความรัก ความสุข ความหวังและความเสียใจ
''ควีน ควีน!!!''เสียงเรียกของจัสมินดึงสติฉันกลับมา บ้าเอ้ยทำไมอ่อนไหวง่ายขนาดนี้เผลอไปจ้องไอ้บ้านั้นนานแค่ไหนแล้วนะเนี่ย
"อ่ะ เอ่อ Hi !! แจส แพท"ฉันเอ่ยทักทายแค่สองคนนั้นส่วนอีกคนหรอจงกลายเป็นอากาศไปซะ !!!!
"ควีนสบายดีมั๊ย ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลย !!'''จัสมินรีบเดินเข้ามาจับมือฉันอย่างดีใจ จัสมินเป็นน้องสาวของจัสตินอายุอ่อนกว่าฉันสองปีส่วนแพททริคเป็นลูกพี่ลูกน้องอายุแก่กว่าฉันห้าปี
"สบาย สบายมากเลย ดูสิ สบายขนาดที่แบกถุงช้อปปิ้งคนเดียวได้สบายๆเลยล่ะ"ฉันเอ่ยพร้อมกับชี้ให้พวกเขาดูจำนวนถุงของมากมาย เห็นมั๊ยว่
