ตอนที่ 3 - ต้านทานไม่ไหว (2/2)

รู้ตัวดีว่าตอนนี้ร่างกายกำลังทนไม่ไหว เธอมีเวลาแค่ไม่กี่นาทีกระทำการบางอย่างก่อนที่คนอื่นจะสงสัย ห้านาทีก็น่าจะเพียงพอ!! คิดแล้วก็เปิดกระเป๋าถือ หยิบแท่งเล็กๆ แท่งหนึ่งออกมาจากช่องลับด้านใน ก่อนเดินไปนั่งตรงโซฟาสีแดงตัวยาว เอนหลังพิงพนักให้อยู่ในท่าที่สบาย จากนั้นก็ถอดกางเกงในลายลูกไม้สีดำออกให้พ้นตัว หญิงสาวมองตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ตรงหน้า รู้ว่าสิ่งที่กำลังทำมันน่าอายเอามากๆ แต่ก็นะ…ห้ามใจตัวเองไหวที่ไหนล่ะ บัวชมพูอ้าสองขาออกกว้าง เริ่มใช้นิ้วน้อยๆ ไชไปตามร่องหลืบของดอกไม้สีพีชเพื่อสำรวจความเปียกแฉะ ก่อนเอาอุปกรณ์เล็กๆ คล้ายแท่งลิปสติกจ่อตรงติ่งกระสันที่สั่นระริก รอรับความเสียวสยิวจากอุปกรณ์ขนาดจิ๋วที่เธอพกติดตัวไปด้วยทุกที่ เมื่อเข้าที่เข้าทาง หญิงสาวกดปุ่มเปิด จากนั้นก็เพิ่มระดับให้อุปกรณ์สั่นในระดับที่แรงที่สุด แม้ปกติจะใช้ระดับกลางก็เถอะ แต่ตอนนี้เธอต้องช่วยตัวเองแข่งกับเวลาที่มีอย่างจำกัด “ซี้ดส์…อ๊าส์…โคตรเงี่ยน โคตรเสียว” พึมพำเบาๆ กับตัวเอง ก่อนเอาอีกมือที่ว่างล้วงเข้าไปบีบบี้ห***มที่ตั้งแข็งเป็นตุ่มไต หญิงสาวพยายามคิดถึงหนังเอวีสักเรื่องที่เธอชอบ มโนว่าตัวเองกำลังเป็นนางเอก จินตนาการถึงตอนที่พระเอกใช้ปลายลิ้นละเลงติ่งสวาท จนเธอต้องยกสะโพกขึ้นตามความซ่านเสียวที่ประดังประดาถาโถมร่างกาย แต่จินตนาการไปได้ไม่นาน จิตใต้สำนึกกลับเล่นตลก ดันตัดเอาหน้าของท่านประธานแห่งอัศวเศรษฐ์มาแปะแทนหน้าของพระเอกหนังเอวีซะอย่างนั้น “อืม…คะ…คุณกรณ์ขา ตรงนั้นแหละค่ะ ดูดแรงๆ เลยค่ะ อ๊ะ...อ๊า…” บัวชมพูเผลอหลุดปากพูดชื่อเขาออกมา ก่อนอุปกรณ์จิ๋วที่โคตรแจ๋วจะสั่นแรง แรงจนทำให้เธออ้าปากค้าง ตาดำลอยขึ้นสูง สูดปากทำเสียงซี้ดซ้าดเพราะความเ****นหงี่เสียวกระสันกำลังพาเธอทะยานไปสู่จุดหมายปลายทาง กระทั่ง… ก๊อก ก๊อก ก๊อก…!! เสียงใครสักคนเคาะประตูช็อตฟีลสุดๆ เสียงนั่นเล่นเอาเธอสะดุ้งโหยง ความสะท้านเมื่อครู่พลันหายวับไปกับตา ความรู้สึกเซ็งอารมณ์เกิดขึ้น เหมือนกำลังพิมพ์งานในคอมฯ อีกสองบรรทัดงานจะเสร็จ แต่ดันมีคนมือบอนมาชักปลั๊กออกโดยที่ยังไม่ได้กดเซฟ หญิงสาวรีบกดปุ่มปิดของเล่นอันจิ๋ว คว้ากางเกงในมาใส่ให้เรียบร้อย จัดระเบียบเสื้อผ้าให้ดูปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น รีบไปกดชักโครก แล้วเดินไปล้างมือให้มีเสียงน้ำไหล แสร้งเหมือนคนเพิ่งทำธุระเสร็จ แต่ทว่าเมื่อเปิดประตูปุ๊บ เธอสะดุ้งโหยงจนใจหายวาบ เมื่อหน้าคนที่เธอเพิ่งจะเอามาจินตนาการยืนขวางประตูไว้ ก่อนดันตัวเธอให้เข้ามาในห้องน้ำแล้วปิดล็อกประตูในทันที “ทะ…ท่านประธานจะเข้าห้องน้ำเหรอคะ เดี๋ยวฉันออกไปก่อนดีกว่า” หญิงสาวละล่ำละลัก พยายามเบี่ยงตัวเองออกมาให้ทิ้งระยะห่างไว้สักหน่อย จิตใจเธอยังไม่แข็งแรงเท่าไรนัก “ผมจะมาคุยกับคุณเรื่องจูบเมื่อกี้” เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดขึงขัง สองตาจ้องเธอไม่กะพริบ จะว่าน่ากลัวก็ใช่ แต่จะว่าน่าค้นหาก็ไม่เชิง “อะ…อ้อ…ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ฉันเข้าใจดีว่าท่านประธานทำไปก็เพราะอยากปิดดีลโปรเจกต์ใหญ่ ฉันไม่ถือหรอกค่ะ” “ผมไม่ได้จะมาขอโทษ” “อะ…อ้าว…” “ผมอยากทำมันอีกครั้ง” “…” ยังไม่ทันที่บัวชมพูจะปริปากเอ่ยอะไรต่อ ทว่าอีกฝ่ายไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา ปรี่เข้ามาประชิดตัว ดันตัวเธอติดผนัง ก่อนสองแขนยกขึ้นมาค้ำยัน กักตัวเธอเอาไว้ “ทะ…ท่านประธาน…อย่าทำแบบนี้ค่ะ เดี๋ยวคุณเก่งกับคุณชาลีรู้เข้า ท่านประธานจะดูไม่ดีนะคะ” “คุณคิดว่าผมหนีเข้ามาที่นี่ทำไมล่ะ” “ไม่ทราบค่ะ” “ขืนออกไปตอนนี้ คุณได้ดูพวกนั้นเล่นหนังสดแน่” “ท่านประธานหมายถึงข้างนอกนั่น…พวกเขากำลัง…” “อือ หรือคุณอยากจะไปจอยกับพวกมันล่ะ” “อะ…เอ่อ…ถ้าอย่างนั้นฉันรออยู่ในนี้ไปก่อนก็ได้ค่ะ” ไม่คิดเลยว่าสองคนนั้นจะใจกล้าบ้าบิ่นถึงขั้นจัดกันโต้งๆ โล่งแจ้งแบบนั้น “ถ้างั้นก็หาอะไรทำระหว่างรอพวกนั้นก็แล้วกัน” พูดจบ ชายหนุ่มพลันประกบริมฝีปากตัวเองเข้ากับกลีบปากสีชมพูระเรื่อ เกลียวลิ้นร้ายของเขาชอนไชเข้าไปทักทายลิ้นนุ่มเล็กของเธออีกครั้ง กลิ่นไวน์จางๆ ยังคงเจืออยู่ภายในโพรงปาก ร่างกายส่วนบนเชื่อมระหว่างกัน ไม่ต่างจากร่างกายส่วนล่างที่กำลังบดเบียดเสียดดันทักทายอีกฝ่าย เธอรู้ว่าเขากำลังมีอารมณ์ สังเกตจากส่วนความเป็นชายที่นูนเด่นจนเธอสัมผัสได้ว่ามันกำลังแข็งขืนอยู่ภายในกางเกงสแล็กทรงสวย เช่นเดียวกับเขาที่รู้ว่าเธอเองก็มีอารมณ์ร่วม เมื่อหญิงสาวขยับสะโพกให้น้องสาวปัดป่ายโฉบเฉียดน้องชายของเขาเช่นกัน “มาถึงขั้นนี้แล้ว ผมว่าคุณคงทนไม่ไหวหรอก ใช่มั้ย...บัวชมพู” ว่าพลางถือวิสาสะสอดมือหนาเข้าใต้เดรสสั้นที่เธอสวม ก่อนนิ้วร้ายจะแทรกผ่านขอบกางเกงในเข้าไปด้านใน เกลี่ยวนอยู่ตรงติ่งรัญจวนของเธอซ้ำไปซ้ำมา “อ๊ะ ท่านประธาน อย่าค่ะ ฉะ…ฉันเสียว” พยายามยกสองมือเล็กๆ ของตัวเองดันหน้าอกแกร่งกล้ามแน่นของเขาออก แต่ทว่าไม่รู้ดันออกอีท่าไหน สุดท้ายมือทรยศดันโอบรั้งท้ายทอยเขาไว้ ปล่อยให้นิ้วร้ายของอีกฝ่ายขีดเขี่ยสำรวจร่องหลืบต่อไป “หืม…แฉะขนาดนี้ ให้ผมช่วยเถอะนะ” ไม่พูดเปล่า แต่กลับชักนิ้วที่คลาเคลือบไปด้วยหยาดน้ำเหนียวหนืดออกมา แล้วพามันเข้าปาก ดูดเลียนิ้วตัวเองที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำแห่งความปรารถนาที่ไหลออกมาไม่หยุด “มะ…มันสกปรก ท่านประธานคะ อย่ากินมันเข้าไปแบบนั้นสิคะ พะ…พอเถอะค่ะ ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว” ยิ่งเห็นเขาโลมเลียนิ้วตัวเอง อารมณ์เธอยิ่งพุ่งทะยาน แม้ปากจะห้ามปรามให้หยุด ทว่าลึกๆ ในจิตใจ แทบอยากจะลงไปนอนตรงโซฟาแล้วแหกขาให้เขาใช้ลิ้นลากไล้ชอนไชให้รู้แล้วรู้รอดไปซะ แค่มโนยังรู้สึกขนาดนี้ ไม่อยากจะคิด ถ้าโดนจริงมันจะเสียวซ่านเจียนขาดใจแค่ไหนกันนะ!? โปรดติดตามตอนต่อไป