บทที่ 45

1229 คำ

"ทุกคนหายไปไหนหมดคะ" พอออกมาถึงห้องโถง ก็ไม่เห็นคนที่เฝ้าระวังอยู่แถวนี้ "สงสัยขึ้นไปช่วยกันอยู่ข้างบนหมดแล้ว ผมว่าคุณกลับเข้าไปในห้องแล้วรอฟังสัญญาณดีกว่าไหม" "ไม่ค่ะ คุณจะให้ฉันหนีไปคนเดียวโดยทิ้งพวกเขาไว้ที่นี่เหรอคะ" "แต่สิ่งที่พวกเขากำลังทำกันอยู่..พวกเขาทำเพื่อคุณนะ" "ใช่ค่ะพวกเขาทำเพื่อฉัน แล้วคุณจะให้ฉันหลบอยู่ในนั้นได้ยังไง" "ก็ได้.." มือหนายื่นไปโอบร่างบางให้เดินตามมา สายตาคมมองซ้ายมองขวาก่อนที่จะออกจากห้องนั้น พอออกจากห้องมาต้องได้ขึ้นไปด้านบน ชายหนุ่มค่อยๆ ก้าวเท้าขึ้นไป "คุณตามหลังผมมานะ" จังหวะที่กำลังจะโผล่ขึ้นไป เขาเป็นคนขึ้นก่อน เผื่อมีอะไรไม่ชอบมาพากล ..แต่ตอนนี้ก็เริ่มจะไม่ชอบมาพากลแล้ว เพราะเสียงปืนได้หยุดลงไป "เจ้าหญิงล่ะ เสียงคนที่เฝ้าอยู่แถวนั้น เห็นเข็มทิศโผล่ขึ้นมาก็ถามหาเจ้าหญิง "เราอยู่นี่" หญิงสาวรีบก้าวตามขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงคนของเธอยังอยู่แถวนั้น

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม