บทที่ 30

1251 คำ

ได้ยินเสียงเคาะประตูสิบทิศต้องรีบหยุดตัวเองไว้ก่อน เพราะถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นวันชัยคงไม่มาเรียกถึงห้องค่ำๆ มืดๆ แบบนี้ "ลุกขึ้นใส่ผ้าก่อน" เขาถอดสิ่งที่เชื่อมต่อกันอยู่ออก แล้วรีบเดินไปหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่มาส่งให้คนตัวเล็กที่เพิ่งจะลุกขึ้นจากเตียง พอรับเสื้อผ้ามาจากเขา ละอองดาวก็รีบเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปเปลี่ยน ออกมาอีกทีไม่เห็นเขาอยู่ในห้องนี้แล้ว "มันกล้ามาถึงที่นี่เลยเหรอ" พอรู้ว่าทำไมลูกน้องถึงมาเรียก เขาก็เลยรีบออกมาดู "พวกมันไม่ยอมปล่อยง่ายๆ หรอกครับ" วันชัยรู้จักนิสัยของเจ้านายเก่าดี "มันเห็นนายหรือยัง" "เห็นแล้วครับ" สิบทิศรีบกลับเข้ามาในห้องเพื่อเอาโทรศัพท์ "คุณอย่าไปไหนนะ รอผมอยู่นี่" พอได้โทรศัพท์เขาก็เดินตรงไปหาเธอที่นั่งอยู่บนเตียง พร้อมกับก้มลงหอมแก้มเบาๆ หัวใจของหญิงสาวเต้นแรงขึ้นเมื่อเขาทำแบบนี้ เพราะเธอแพ้ใจตัวเองทุกทีเวลาเขาอ่อนโยนด้วย >>{"นายอยู่ไหน"} เข

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม