บทที่ 18
ไกลออกไป
เช้าวันจันทร์ที่ลานหน้าคณะคึกคักเหมือนทุกวัน มีเสียงรุ่นน้องเสียงหัวเราะเสียงประกาศกิจกรรมทุกอย่างยังเหมือนเดิมมีแค่คน คนหนึ่งที่ไม่เหมือนเดิมนั่นก็คือเอวา ถึงแม้ว่าเธอจะพยายามทำทุกอย่างให้ปกติที่สุดแล้วก็ตาม
"เอวา มึงนั่งตรงนี้เลยนะ เดี๋ยวกูไปซื้อกาแฟให้"
"อืม"
เอวาพยักหน้าก่อนจะนั่งลงใต้ต้นไม้ประจำที่พวกเธอชอบนั่ง แต่ที่แปลกคือที่นั่งฝั่งตรงข้ามมันว่าง ปกติตรงนั้นต้องเป็นที่ของคิรินกับคิรัณแต่วันนี้กลับว่างเปล่า เอวาไม่แม้แต่จะหันไปมองฝั่งสนามบาสเหมือน ไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำว่าสองคนนั้นมาเรียนหรือยัง
"เอวา มึงโอเคใช่ไหม"
ก้อยยื่นกาแฟให้แล้วนั่งลงข้าง ๆ พลางมองหน้าเพื่อนอย่างจับสังเกต ก้อยพอจะเดาออกว่าเอวามีปัญหากับสองหนุ่ม แต่ก็ไม่ได้รับรู้ว่าเรื่องที่แท้จริงมันคืออะไร
"โอเคดิ ทำไมจะไม่โอเค"
"มึงไม่ไปหาพวกมันแล้วจริงดิ"
เอวาดูดกาแฟหนึ่งทีก่อนตอบเสียงเรียบ พร้อม
