sds
บทที่ 8
คืนนี้มาทดสอบกันหน่อย
ฉันเงียบไปพักหนึ่งดวงตายังคงจับจ้องไปที่จอหนังตรงหน้า แต่ฉันกลับไม่ได้รับรู้อะไรเลย เสียงเอฟเฟคในโรงหนังดังสนั่นแต่ในหัวฉันกลับว่างเปล่า หรือจริง ๆ แล้วมันไม่เคยว่างเปล่าแค่มีเรื่องที่ทำให้ฉันคิดมากเกินไปต่างหาก
"เอวา" คิรัณเรียกเสียงเบามือของเขาเอื้อมมาวางบนพนักแขนข้างฉัน "ตอบฉันสิ"
ฉันได้แต่เม้มปากแน่นเริ่มรู้สึกไม่เข้าใจตัวเองและกลัวคำตอบของตัวเองด้วย
"ฉันแค่รำคาญมันเฉย ๆ" ฉันตอบเสียงเงียบทั้งที่รู้ว่าตัวเองยังไม่เข้าใจคำตอบของตัวเองสักเท่าไร
คิรัณหัวเราะในลำคอเขากำลังจ้องจับผิดเอวา ส่วนเธอก็เก็บอาการไม่อยู่
"รำคาญจนมือสั่น รำคาญจนเหวี่ยงใส่คนอื่น รำคาญจนต้องหนีออกมาดูหนังกับฉันเนี่ยนะ?"
"อย่ามาวิเคราะห์อะไรส่งเดชนะคิรัณ"
คิรัณไม่เถียงแต่มันหันไปมองหน้าจอ ดวงตาของมันเหมือนจะหงุดหงิดในคำตอบของฉัน
"งั้นฉันถามเธอใหม่เธอหงุดหงิดเพราะมันอยู่กับผู้
