มือหนาพยุงคนตัวเล็กออกมาจากคลับ เดินตรงไปยังโซนจอดวีไอพีอย่างทุลักทุเล ร่างเล็กเอาแต่ดื้อรั้นไม่ยอมกลับเพราะอยากดื่มต่อ ติณณ์นึกไม่ถึงว่าเวลาเมา ใบชาจะหลุดหนักขนาดนี้ มันช่างน่าเอ็นดู
“พี่จะพากลับ”
“ม่าย ชาม่ายกลับ จาดื่มต่อ”
เสียงพูดยานคาง ตัวเซไปมาเกือบล้มหลายครั้ง ยังดีที่ติณณ์คว้าเอาไว้ได้ทัน ก่อนจะอุ้มเธอยกลอยเหนือพื้น แล้วรีบก้าวเท้าไปยังรถสปอร์ตคันหรู
คอนโด
แขนแกร่งค่อยๆ วางคนไม่มีสติลงบนเตียงอย่างเชื่องช้า ก่อนร่างเล็กจะผละออกและพลิกตัวหนี เสียงหวานต่อว่าเขาด้วยท่าทีไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย
“อึก! พี่ติณณ์จายร้าย”
ร่างสูงโน้มใบหน้าลงคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มระเรื่อ เป่ารดลมหายใจร้อนลงบนผิวเนื้อแผ่วเบา ทำให้ช่วงล่างแข็งดันกางเกงขึ้นมา จนต้องข่มอารมณ์เอาไว้ ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงทุ้มต่ำ
“ใจร้ายยังไงครับ?”
“ขะ ขังชาไว้”
“แล้วเต็มใจอยู่กับพี่หรือเปล่า”
เขาพูดพร้อมกับผละใบหน้าอ
