“อะไรนะโญ โรงทอลีลาวดีเขาติดต่อมาแบบนั้นจริงๆ เหรอ” เมธาวีรับสายจากเพื่อนอย่างไม่แน่ใจในสิ่งที่ได้ยิน
“เออน่ะสิ เลขาพี่ปออะไรนั่นติดต่อฉันมาเองเลยนะแก แหม..ทุ่มซะจนฉันเกือบจะใจอ่อนรับรักแล้ว” ภิญโญพูดทีเล่นทีจริง
“แล้วแกตอบว่าไง” เมธาวีถามต่อ
“จะตอบอะไรได้ ฉันเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่มีจรรยาบรรณนะคะ ถ้าตราบใดพี่ปอยังหล่อสู้พี่หนึ่งไม่ได้ฉันก็ไม่มีวันเปลี่ยนใจย่ะ”
สัปดาห์ต่อมาเมธาวีไปลี้ตามปกติ เธอขับรถไปเองส่วนสิงขรติดงานที่โรงทอไปด้วยไม่ได้ คราวนี้เธอไปตั้งแต่เย็นวันอังคารเพราะอยากไปค้างสองคืน หญิงสาวไปถึงที่นั่นในเวลาหนึ่งทุ่มตรง
“สวัสดีค่ะคุณย่า ป้าออ” เธอสวัสดีผู้สูงอายุนั่งคุยอยู่ด้วยครู่หนึ่งและขอตัวไปหาสร้อยสุภาในครัว
“ทำอะไรน่ะพี่สร้อย”
“คั่วไก่ใบจั๋น เราจะไปวัดกันพรุ่งนี้ไง” สร้อยสุภาตอบ
“หอมจัง น่ากิน” เมธาวีทำท่าสูดกลิ่นหอมจนสร้อยสุภาหันมาตีเพี๊ยะ...
“ของไปวัดใครเข
