เมธาวีกลับมาทันร่วมโต๊ะทานอาหารกับคุณย่าในตอนหกโมงเย็น ท่านดูสดชื่นขึ้นมากเมื่อทราบว่าเธอจะมาอยู่ที่นี่สักพักเพื่อช่วยดูแลท่าน
ลออไม่มีปัญหาอะไร เพราะสิงขรคุยกับแม่นมในตอนบ่ายให้เหตุผลว่าเขากับเมธาวีจะช่วยกันดูแลคุณย่าในตอนกลางคืนเอง
“ป้าออจะได้มีเวลาส่วนตัวไงครับ”
“ไม่ใช่ว่าคุณหนึ่งอยากหาโอกาสง้อหนูเมเหรอคะ” ลออพูดยิ้มๆ ทำให้เขาทำหน้าเหมือนเด็กที่ทำผิดแล้วถูกจับได้
“แหม..ถ้ารู้แล้วก็ช่วยเปิดโอกาสให้ผมหน่อยนะครับ”
เสียงคุณย่าดังขึ้นทำให้สิงขรหลุดจากความคิดตัวเอง
“ครับย่า”
“ย่าถามว่าเรื่องงานแฟชั่นโชว์ของหนูโญเป็นไงบ้าง ใกล้ถึงวันงานแล้วนี่”
“ครับ ใกล้จะร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว วันงานคุณย่าจะไปไหมครับ คนเยอะนะครับจะได้คุยกับหลายๆ คน” เขาชวนคุณย่าไปด้วยแต่ท่านโบกมือ
“ไม่ล่ะ ช่วงนี้ย่านอนเร็วหนึ่งไปกับหนูเมเถอะ”
คืนนั้นเมธาวีมาอยู่เป็นเพื่อนท่านช่วงหลังทานมื้อเย็น สองทุ่มสิงขรใส่
