ไปดูแมว

อีกสี่สิบนาทีต่อมาเมธาวีจึงได้กลับมาเหยียบบ้านของเขาอีกครั้ง ท่ามกลางความงงงันของสาวใช้ทุกคนเมื่อได้ยินสิงขรพูดคุยกับเธอด้วยน้ำเสียงสนิทสนมผิดจากเมื่อก่อน “นี่ไงเม จะสองเดือนแล้วกำลังซนเลย” เขาพาเธอไปดูลูกแมวขนฟูที่ให้แม่บ้านคนหนึ่งดูแลมันเป็นพิเศษ มอลลี่มีลูกโทนเพียงตัวเดียวเป็นแมวสามสีเพศเมีย “เมขอไปเลี้ยงที่บ้านได้ไหมคะ” เธอเอ่ยปากขอ ยกมือเล่นกับลูกแมววัยสองเดือนที่วิ่งตามมืออย่างสนุกสนาน “ได้ แต่เอาไปแต่ลูกมันไม่ได้นะ” เขาตอบ “เอามอลลี่ไปด้วยก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเมเลี้ยงเองจะทำห้องแมวให้อย่างดีเลย” เธอคิดไปไกลว่าจะต้องทำห้องแมวโดยต่อเติมจากห้องครัว ให้มีส่วนที่แมวได้เห็นอากาศภายนอกมีช่องกั้นให้อยู่ในห้องแอร์ได้ด้วย ทำทางเดินแมวเชื่อมระหว่างในบ้านกับกรงใหญ่นอกบ้าน เมื่อก่อนตอนที่อยู่ที่นี่เธอก็มีแค่มอลลี่ที่เป็นเพื่อนมาคลอเคลียด้วยเสมอ ตอนที่ย้ายออกก็ยังอยากพาไปด้วยแต่ไม่อยากเอ่ยปากขออ