“พี่ปอเขาติดต่อเมมาอีกรึเปล่า” สิงขรถามเมื่ออยู่บนรถกันตามลำพังในชม.ต่อมา
“ก็ไม่เชิงค่ะ” เธอตอบ
“ยังไงนะเม” สิงขรไม่สบายใจเท่าไหร่ เมื่อวานเพื่อนเขามาหาที่บริษัท บอกว่าปรมัตถ์คือผู้บริหารของธุรกิจเครือข่ายหนึ่งที่มีวี่แววว่าอีกไม่นานจะล้มบนฟูก
“ก็..พี่ปอไม่ได้ติดต่อเมโดยตรงค่ะ แต่เขาให้เซลของโรงทอเข้ามาติดต่อเสนอขายผ้าให้ที่ร้าน” เธอบอกตามตรง
เมธาวีเองก็ไม่สบายใจเมื่ออวิกาประเมินว่าปรมัตถ์ทำธุรกิจในแบบที่ไม่น่าคบหาด้วย เธอเกรงว่าเขาจะทำอะไรมากกว่าแค่แย่งลูกค้าของสิงขรและไอยเรศ
“อ้อ แล้วเมตอบเขาไปว่าไง” ในเรื่องของธุรกิจเขาใจกว้างพอที่จะมองว่าลูกค้ามีสิทธิ์ซื้อกับใครก็ได้ และตามปกติแต่ละโรงงานก็มีลูกค้าหลักของตัวเอง
“ไม่ซื้อค่ะ พี่อ้อมไม่โอเค”
“ทำไมคุณอวิกาถึงไม่ซื้อล่ะ”
“พี่อ้อมบอกว่าพี่ปอน่าจะเปิดโรงทอเพื่อฟอกเงินค่ะ”
สิงขรพยักหน้า ถือว่าอวิกาเป็นคนน่าคบหาคนหนึ่งตรงที่เธอไม่
