"อืมมม!!" เพียงพิณกำลังจะกัด แต่ภีมรู้ทันเลยบีบคางเธอไว้ก่อน "ปล่อย!"
"ปล่อยเธอก็กัดฉันน่ะสิ"
"คุณก็ปล่อยฉันสิ!" ขณะที่พูดมือเขายังไม่ได้คลายจากที่บีบคางเธออยู่แต่ก็พอฟังกันรู้เรื่อง
"ถ้ากัดมากัดกลับจริงๆ ด้วย" หลังจากพูดจบภีมก็ปล่อย แต่พอปล่อยเท่านั้นแหละเพียงพิณก็ฝังเขี้ยวลงกับต้นแขนของเขา
"โอ๊ย" แต่พอเธอฝังเขี้ยวลงไปยังไม่ลงแรงกัดเลยอีกฝ่ายก็งับหัวไหล่ของเธอเหมือนกัน "คุณกัดฉันทำไม"
"ก็บอกแล้วไงว่าไม่โกง กัดมาก็กัดกลับ"
"แต่คุณเป็นผู้ชายนะ" เธอไม่คิดว่าเขาจะทำตามที่พูด ดีนะที่เธอยังไม่ลงแรงมากถ้ากัดลงไปเขาคงกัดเธอเหมือนกันแน่เลย
"แล้วผู้ชายไม่ใช่คนหรือไง"
"ออกไปจากห้องฉัน" เพียงพิณกำลังจะดันตัวลุกขึ้นแต่เขาไม่ยอมปล่อยมือออกจากที่กอดเอวเธออยู่
"ไม่เห็นเหรอว่ามันดึกแล้วกว่าจะกลับไปถึงบ้าน คิดว่าจะได้นอนสักกี่ชั่วโมง"
"เป็นคนแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย" ก่อนหน้าเธอยังนึกเอ็นดูเขาอ
