บทที่ 3

ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 3 "ทำไมบูธนั้นคนถึงเยอะจังคะ" กานดาไปคุยงานกลับมามองไปทางบูธของภีมก็เห็นว่าลูกค้าส่วนมากอยู่ที่บูธนั้นกัน "ก็ไม่รู้สิ" กันต์ธีร์ตอบแค่นี้แล้วก็หันหลังให้ "เดี๋ยวก่อนสิคะธีร์" กานดารู้ว่ากันต์ธีร์ไม่ค่อยสนใจในตัวเธอเลย แต่ไม่เป็นไรอยู่กันไปเดี๋ยวก็คงสนใจเราเองแหละ หลังจากที่กันต์ธีร์เดินหนีไปแล้วกานดาเลยหันไปมองบูธของภีมก็เห็นว่ามีพริตตี้คนหนึ่งเรียกลูกค้าให้ "คุณกานดาเห็นใช่ไหมคะว่าพริตตี้บูธนั้นทำเกินไป เดี๋ยวอีกหน่อยก็จะเข้าข่ายอนาจารแล้วนะคะเนี่ย" หนูนารอโอกาสนี้แหละ เพราะงานนี้กานดาเป็นหุ้นส่วนใหญ่ "ขอทางหน่อยค่ะ" หลังจากฟังหนูนาพูดเป่าหูแล้วกานดาก็เดินตรงดิ่งมาทางบูธของภีม แต่ก็เข้าถึงตัวพริตตี้ได้ยากเลยต้องขอทางจากลูกค้าที่ยืนบังอยู่ และพอเข้ามาใกล้กานดาก็ชักสีหน้าไม่พอใจใส่โสน "ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ" "?" โสนตกใจหันขวับกลับมามอง และก็เห็นว่าเป็นหุ้นส่วนเจ้าของงานมอเตอร์โชว์ครั้งนี้ เธอยังไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ก็คือคนที่กันต์ธีร์บอกว่าครอบครัวจะให้แต่งงานด้วย "ฉันว่าแต่งตัวให้เหมาะสมกว่านี้หน่อยดีไหม" โสนเลยมองไปดูกลุ่มพริตตี้ฝั่งนั้นและก็เห็นพวกนั้นหัวเราะเยาะกันใหญ่เลย ที่จริงโสนเตรียมการไว้แล้วล่ะ เธอก็คิดว่ามันโป๊เกินไปเหมือนกันแหละ เธอเลยเดินไปหยิบเอาเสื้อที่เตรียมไว้คลุมชุดนี้มาสวมใส่ ใส่เสื้อคลุมเข้าไปก็เหมือนไม่ใส่นั่นแหละเพราะเสื้อคลุมก็บางเหมือนกัน แต่ดีกว่าไม่ใส่นิดหนึ่งอยู่ "สวัสดีครับคุณกานดามีอะไรหรือเปล่าครับ" ภีมเห็นลูกค้าขยับถอยออกมาเลยมองมาเห็นว่ากานดากำลังคุยกับพริตตี้ประจำบูธของเขาอยู่ "ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันแค่มาเตือนน้องเค้าหน่อยเห็นว่าน้องเค้าไม่ค่อยระวังตัว" ภีมเลยหันมองมาดูโสนตอนนี้โสนมีเสื้อคลุมทับแล้ว "มันคือจุดขายของแต่ละบูธครับ ผมก็ไม่เห็นว่าโป๊ตรงไหนแค่ออกแนวเซ็กซี่นิดหน่อยเอง" โสนไม่กล้าสู้กับเจ้าของงานอยู่แล้วแต่พอเห็นว่าเจ้าของบูธช่วยพูดโสนก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อย "มองอะไรของมึงวะ" กันต์ธีร์สะดุ้งตอนที่ได้ยินเสียงคนพูดใกล้ๆ หูเลยหันกลับไปมองก็เห็นว่าเป็นรองสารวัตรนพเก้า "มึงมาร่วมงานด้วยเหรอ" "กูมาทำงานว่าแต่มึงมองอะไร ดูมึงจะสนใจบูธตรงหน้ามากกว่าของตัวเองนะ" "มาทำงานอะไรของมึงที่นี่" กันต์ธีร์ไม่ได้ตอบคำถามเพื่อนหรอกเลยชวนเพื่อนคุยเรื่องใหม่เพราะนพเก้าเป็นตำรวจสายสืบเลยคิดว่าถ้ามาทำงานแถวนี้ต้องมีเรื่องให้สืบแน่ "งานเก่าที่ยังปิดคดีไม่ได้" สายตานพเก้าก็มองไปบูธเดียวกับที่กันต์ธีร์มองเมื่อสักครู่ เพราะพริตตี้ใหม่ที่มารับงานวันนี้แหละคือเป้าหมาย แต่ขณะที่ทั้งสองพูดคุยกันอยู่ก็ได้ยินเสียงคนร้องเพลงพี่เสือจ๋าขึ้นมา เพลงนี้กำลังฮอตฮิตส่วนมากคนชอบเอามา Cover "......." กันต์ธีร์และนพเก้าหันขวับไปมองตามเสียง เพราะมันดังมาจากเครื่องกระจายเสียงของบูธด้านหน้านี่เอง คนเริ่มหมดความสนใจแล้วโสนเลยใช้ไมโครโฟนที่อยู่ในมือให้เป็นประโยชน์ โชคดีที่เธอเสียงดี และการจะดึงดูดคนให้หันกลับมาก็ต้องดึงความน่าสนใจในตัวเองออกมาสู่สายตาคนภายนอก แต่ก่อนเธออาจจะไม่เคยทำแบบนี้เพราะไม่ต้องแข่งกับใคร แต่ครั้งนี้ยังไงเธอก็แพ้ไม่ได้ต้องชนะเท่านั้น เพราะถ้าจบงานจะมีการนับยอดรายได้แต่ละบูธใครได้เยอะกว่านั่นคือผู้ชนะ เธอไม่ได้ร้องอย่างเดียวยังขยับสะโพกตามจังหวะเพลงที่เธอกำลังร้องอยู่ ภีมถึงกับอ้าปากค้างมองตาไม่กระพริบ เขาไม่คิดว่าโสนน้อยเรือนงามคนที่เขาเคยพูดหยอกล้ออยู่บ่อยๆ จะมีความสามารถขนาดนี้ และนพเก้าที่กำลังให้ความสนใจกับน้ำรินอยู่ ก็เปลี่ยนไปสนใจลีลาการขยับสะโพกของพริตตี้สาวสวยที่กำลังร้องเพลงและก็สายสะโพกอยู่ "ธีร์คะ!" กานดาเห็นผู้ชายในงานนี้ให้ความสนใจผู้หญิงคนที่ตัวเองเพิ่งไปตำหนิมาเลยรีบเดินมาหากันต์ธีร์และก็เห็นว่ากันต์ธีร์มองไปทางนั้นตาไม่กระพริบเหมือนกัน 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่