ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 33
"แกจะไปจริงๆ เหรอ เราเพิ่งได้คุยกันแค่วันเดียวเอง" เพียงพิณกลับมาหาโสนอีกครั้ง เพื่อนก็บอกว่ากำลังจะเดินทางเข้ากรุงเทพฯพาพ่อไปรักษา
"ถ้าอยู่ที่นี่แล้วแกไม่มีอะไรทำ ไปทำงานกับฉันไหมล่ะ" ตอนนี้เธอสบายใจแล้วถ้าจะกลับไปทำงานก็คงได้ ไม่ต้องปิดบังอะไรอีกแล้วท้องโตก็แค่หยุด เพราะเธอเสียดายงานพริตตี้มากเงินที่เลี้ยงครอบครัวอยู่ทุกวันนี้ก็ได้มาจากงานนี้แหละ
"แกมีงานให้ฉันทำเหรอ"
"ว่าแต่แกกล้าใส่โชว์ไหมเท่านั้นแหละ"
"งานพริตตี้น่ะเหรอ" ถึงแม้จะไม่ค่อยได้ติดต่อกับเพื่อนก็ได้ยินทางบ้านพูดให้ฟังอยู่บ้าง
"ใช่"
"แบบฉันจะขายรถได้เหรอ"
"ถึงขายรถไม่ได้ก็ได้ค่าจ้าง"
"ตกลง ฉันจะไปทำงานกับแก ฉันคงไม่ไปรบกวนแกใช่ไหม"
โสนเงียบไปครู่หนึ่งชวนเพื่อนซะดิบดีแต่ตัวเองก็ยังไม่รู้เลยว่าจะไปพักที่ไหน
"แกอย่าเงียบสิฉันใจไม่ดีนะ"
"ฉันก็ยังไม่รู้ว่าจะไปพักที่ไหนแกกล้าไปกับฉันไหมล่ะ"
