ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 49
โสนแทบน้ำตาร่วงตอนที่เห็นพ่อใช้วอล์คเกอร์ได้แล้ว(เครื่องช่วยพยุงเดิน 4 ขา) จากที่คิดว่าพ่อคงป่วยติดเตียงแบบนี้ไปจนสิ้นอายุขัยของท่าน ไม่คิดว่าท่านจะกลับมาเดินได้ เขาคือผู้มีพระคุณสำหรับเธอกับพ่อมาก
กันต์ธีร์ได้ยินเสียงสะอื้นจากที่มองดูพ่อกับเธออยู่เลยหันมามองตามเสียง เขาไม่ได้ห้ามที่เธอจะร้องเพียงแค่เอากระดาษทิชชูมาซับน้ำตาให้ ที่จริงเขาก็ปรึกษาเรื่องนี้กับหมอพังคีแล้วล่ะ เพราะเห็นอารมณ์ของเธอแปรปรวน คำตอบที่พังคีให้เพื่อนคือต้องทำใจ เพราะฮอร์โมนของเธอมากกว่าผู้หญิงตั้งครรภ์ปกติทั่วไปก็ต้องมีอะไรพิเศษกว่าอยู่แล้ว
"คุณพ่อไปนั่งก่อนดีกว่าครับ" หลังจากที่ปล่อยให้ท่านเดินเองโดยมีเครื่องช่วยพยุงร่างกายอยู่กันต์ธีร์ก็ไปประคองท่านพากลับมานั่งบนเตียง
"ขอบใจเรามากนะ พ่อไม่คิดว่าจะกลับมาเดินได้อีกครั้งด้วยซ้ำ"
"คุณพ่อไม่ต้องขอบใจผมหรอกครับ คุณพ่อก็เปรียบเสมือนพ่อของ
