บทที่ 7

ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 7 "ขอบคุณมากนะครับคุณอัศวิน" ภีมได้ยินว่าอัศวินมาจองรถก็รีบออกมาขอบคุณยกใหญ่เลย "ขอบคุณคุณโสนดีกว่านะครับ" "ครับ?" ภีมเลยหันมามองโสน เพราะถึงยังไงโสนก็ต้องขอบคุณอัศวินเหมือนที่เจ้าของบูธขอบคุณอยู่ดี เลยสงสัยว่าทำไมต้องขอบคุณโสนด้วย "อุดหนุนเพื่อนภรรยาน่ะครับ" อัศวินเลยไขข้อข้องใจ "อ้อ.. เป็นแบบนี้นี่เองขอบคุณมากนะโสน" ลืมเลยว่าโสนเป็นเพื่อนสนิทกับญาดาภรรยาของคุณอัศวิน โสนก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน และอีกอย่างเธอต้องไปทานข้าวกับคุณอัศวินใช่ไหมเนี่ย แต่คิดว่าเดี๋ยวคุณอัศวินก็คงพาญาดามาด้วยคงไม่มีปัญหาอะไรหรอก หลังจากทำเรื่องเสร็จแล้วอัศวินก็ไปที่บูธของกันต์ธีร์ "น้อยใจจัง เป็นเพื่อนของคุณกันต์ธีร์แท้ๆ แต่ดันไปซื้อรถคู่แข่ง" หนูนาพูดเหมือนน้อยใจให้อัศวิน คิดว่าอัศวินจะเหมือนผู้ชายทั่วไปพอผู้หญิงทำทีน้อยใจก็เข้ามาพูดหวานด้วย "ขอโทษนะครับอันนี้มันก็แล้วแต่ฝีมือ คุณก็ลองพัฒนาฝีมือตัวเองหน่อยเผื่อจะขายรถออก" "?" เหมือนถูกลากมาตบกลางสี่แยกไฟแดงยังไงไม่รู้ เพราะอัศวินไม่ได้พูดเบาๆ คนที่อยู่ใกล้ได้ยินกันหมดเลย "กูคงร่วมงานไม่นานนะ" แล้วอัศวินก็หันไปพูดกับกันต์ธีร์ที่กำลังคุยงานกับเอเจนซี่อยู่ "อืม" ตอนที่ตอบอัศวินสายตากันต์ธีร์ก็แอบมองไปดูบูธนั้น เพราะตอนนี้โสนกับเพื่อนๆ ดีใจกันยกใหญ่เลย "ธีร์คะ" ขณะที่อัศวินกำลังยืนคุยกับกันต์ธีร์อยู่ก็มีสาวนางหนึ่งเดินเข้ามาเรียกกันต์ธีร์เหมือนสนิทสนม "เพื่อนคุณหรือเปล่าคะ" "สวัสดีครับผมชื่ออัศวินเป็นเพื่อนของไอ้ธีร์เองครับ" เห็นเพื่อนไม่ตอบฝ่ายหญิง อัศวินเลยเป็นคนแนะนำตัวเอง "สวัสดีค่ะฉันชื่อกานดาเป็นว่าที่คู่หมั้นของคุณอัศวินค่ะ" "?" ผู้หญิงคนนี้เองหรือที่แม่ของไอ้ธีร์จะให้แต่งงานด้วย "มึงมีธุระก็ไปทำเถอะ" กันต์ธีร์เหมือนไม่มีอารมณ์ร่วมกับสิ่งที่กานดาแนะนำไปเลย แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธเรื่องที่กานดาบอกว่าเป็นว่าที่คู่หมั้น "ถ้างั้นเดี๋ยวค่อยโทรคุยกันนะ..ขอตัวนะครับคุณกานดา" "วันหมั้นของเราทั้งสองใกล้มาถึงแล้วเชิญคุณอัศวินร่วมงานหมั้นด้วยนะคะ" "?" คนที่ยืนอยู่ใกล้เพิ่งรู้ข่าวนี้และเพิ่งรู้ว่าคุณกานดาจะหมั้นกับคุณกันต์ธีร์ "ค่อยให้ไอ้ธีร์ติดต่อผมไปครับ ผมขอตัวนะครับ" ก่อนออกมาอัศวินก็แวะทักทายโสนและน้ำริน เพราะน้ำรินก็ทำงานอยู่สถานบันเทิงที่เขาเป็นเจ้าของ แต่อัศวินก็รู้แล้วล่ะว่าน้ำรินมารับงานพิเศษคนที่แนะนำให้ก็คือภรรยาของเขาเอง "เพื่อนของคุณรู้จักพริตตี้บูธนั้นด้วยหรือคะ" "ผมกำลังยุ่งงานอยู่" กันต์ธีร์เลี่ยงที่จะตอบที่จริงเขาก็เลี่ยงที่จะคุยกับกานดาตลอดเวลาที่ฝ่ายหญิงเดินเข้าหาอยู่แล้ว "คุณกานดากำลังจะหมั้นหมายกับคุณกันต์ธีร์หรือคะ" กลุ่มของหนูนารีบเข้ามาประจบประแจงใหญ่เลย "ใช่แล้วล่ะ" ถ้ามีโอกาสก็อยากจะบอกสาวๆ พวกนี้ให้ครบทุกคนเลยว่ากันต์ธีร์เป็นของฉันแล้ว เพราะผู้หญิงพวกนี้ชอบให้ท่าเขานัก แต่บอกแค่นี้อีกไม่นานก็คงทั่วถึงเดี๋ยวก็เอาไปคุยกันเอง เย็นวันนั้นน้ำรินที่กำลังจะกลับบ้านมองไปเห็นโสนยืนรอรถอยู่เลยจะเดินเข้าไปถาม แต่เดินเข้าไปยังไม่ถึงก็เห็นกลุ่มวัยรุ่นทั้งชายและหญิงตรงเข้ามาหาโสน "คุณโสนคะ" น้ำรินตะโกนไปก่อนคนพวกนั้นเลยทำทีเดินผ่าน "มีอะไรหรือริน" "เมื่อกี้เหมือนกลุ่มวัยรุ่นพวกนั้นจะเข้ามาหาคุณโสนเลยค่ะ" โสนก็มองตามไปแต่ไม่คุ้นเคยเลยคิดว่าคงเข้าใจผิดมั้ง "ว่าแต่คุณโสนจะกลับเลยใช่ไหมคะ" "ใช่จ้ะ" "ให้รินไปส่งไหมคะ วันนี้รินเอารถมา" น้ำรินมีรถมือสองอยู่คันหนึ่งตอนนี้กำลังส่งงวด ทำงานสองที่เลยต้องเอารถออกมาขับจะได้เดินทางสะดวกหน่อย "ไม่รบกวนรินดีกว่า" "ให้รินไปส่งดีกว่าค่ะ" น้ำรินมองไปเห็นวัยรุ่นกลุ่มนั้นยังคงวนเวียนอยู่แถวนี้คิดว่าจะมาหาเรื่องโสนแน่เลย และโสนก็ยอมติดรถน้ำรินมาด้วยเพราะคอนโดที่เธออยู่ก็เป็นทางผ่านคงไม่รบกวนน้ำรินมากนัก แต่พอมาถึงคอนโดของโสนน้ำรินดันข้าศึกบุก โสนเลยต้องให้น้ำรินขึ้นมาเข้าห้องน้ำข้างบนด้วย "ขอบคุณคุณโสนมากนะคะ" ทำธุระเสร็จโล่งเลยดีนะมาปวดตอนจะถึงคอนโดแล้ว "โสนเองต่างหากต้องขอบคุณรินอุตส่าห์มาส่งถึงที่" น้ำรินก็สงสัยอยู่หรอกคอนโดนี้น่าอยู่มากทำไมโสนถึงจะย้ายออก แต่ก็ไม่มีเวลาได้ถามเพราะกลัวไปเข้างานไม่ทันเลยต้องขอตัวลงมาข้างล่าง แชะ! และรูปของน้ำรินที่ออกมาจากห้องนั้นก็ถูกแอบถ่าย แล้วส่งไปให้กับผู้ว่าจ้าง "ไอ้ลูกชายตัวดีของฉันมันเลี้ยงผู้หญิงคนนี้เหรอ" กันตนามองดูภาพผู้หญิงที่ออกมาจากห้องคอนโดของลูกชาย เพราะวันนั้นนางมาหาที่คอนโดแล้วฝ่ายหญิงไม่เปิดประตูออกมาเลยต้องจ้างคนให้ถ่ายภาพมาให้ดูว่าหน้าตาเป็นยังไง "คงใช่ครับ" คนขับรถมองดูรูปภาพที่นายหญิงยื่นมาให้ดู "มันยังหน้าด้านหน้าทนอยู่ที่นี่อีกอยู่ใช่ไหม ถ้าหนูกานดารู้คงไม่สบายใจ ทำยังไงก็ได้ให้ผู้หญิงคนนี้ไปจากชีวิตลูกชายฉันสักที" 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่