พ่ายรักคุณบอดีการ์ด

ณ ร้าน Rose Gold and Diamond ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านเครื่องประดับสุดหรูด้วยท่าทางคุ้นเคย สาว ๆ ภายในร้านต่างเหลียวมองกันทุกคน เพราะเขามีรูปร่างหน้าตาที่เป็นพิมพ์นิยม นั่นคือ Dark Tall and Handsome เขาสูงไม่ต่ำกว่า 185 เซนติเมตร ผมสีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มแบบไทย ๆ ผิวแทนเล็กน้อยเหมือนคนที่ไปอาบแดดหรือดำน้ำมา แม้จะมีสาว ๆ พูดซุบซิบให้ได้ยินถึงความหล่อของตัวเอง แต่เขาก็ยังคงเดินไปที่จุดนัดพบอย่างมั่นคง โดยไม่มีใครขวางทางเขาไว้ เมื่อมาถึงก็ได้พบกับชายวัยกลางคนนั่งรออยู่ที่ห้องรับรองของร้าน นั่นจึงทำให้เขาเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย "สวัสดีครับคุณอา คุณอาสบายดีนะครับ" ชายหนุ่มยกมือไหว้และทักทายออกไปอย่างมีสัมมาคารวะ "อ้าว ขุนเขามาถึงแล้วเหรอ นั่งก่อนสิ" มงคลทักทายชายหนุ่มออกไปด้วยความดีใจและเชิญอีกฝ่ายให้นั่งลงยังโซฟาตัวใหญ่ "ขอบคุณครับคุณอา ขอโทษที่ให้รอนะครับ พอดีรถติดมากเลย นี่ครับ... สัญญาซื้อขายมุกรอบนี้ และมุกที่ผมนำมาด้วย คุณอาตรวจสอบดูก่อนได้นะครับ ผมรับรองว่ามุกทุกรอบที่ส่งให้ร้านคุณอาเป็นมุกคัดพิเศษโดยเฉพาะเลยนะครับ" ขุนเขาตอบกลับอย่างสุภาพแล้วนั่งลงที่โซฟาข้าง ๆ จากนั้นก็ส่งสัญญาซื้อขายไข่มุกและกล่องที่ใส่ไข่มุกไปให้กับอีกฝ่าย พร้อมกับยืนยันถึงคุณภาพสินค้าที่เขาคัดสรรมาให้โดยเฉพาะ "ไม่ต้องซีเรียสขนาดนั้นหรอกขุนเขา อากับพ่อแม่ของเราทำธุรกิจมาด้วยกันตั้งหลายสิบปี จนมาถึงรุ่นของเราที่เข้ามาบริหารต่อ จะตรวจสอบให้ยุ่งยากอะไร อาไว้ใจเรามากนะ เอามาเถอะ อาจะเซ็นให้เลย" มงคลพูดขึ้นอย่างเป็นกันเอง และรับเอกสารมาเซ็นทันที ก่อนที่จะเปิดดูไข่มุกในกล่องเสียอีก "ขอบคุณครับ คุณอา" ขุนเขายิ้มออกมาอย่างสบายใจ ที่การทำสัญญาสำเร็จไปได้ด้วยดี ซึ่งมันก็ควรจะเป็นแบบนี้ เพราะครอบครัวเปรมปรีชาของเขา กับครอบครัวพัชรกิตติของคนตรงหน้า ก็ทำธุรกิจร่วมกันมานาน เพราะครอบครัวของเขามีฟาร์มมุกอยู่ที่พังงา ส่วนอีกฝ่ายก็มีร้านเครื่องประดับอยู่ที่กรุงเทพ "สวยมากจริง ๆ ขอบใจนะ ส่วนเรื่องเงินเดี๋ยวอาจะสั่งจ่ายให้วันนี้เลย" มงคลพูดขึ้นมา หลังจากเปิดกล่องออกมาแล้วเจอไข่มุกที่เรียงรายกันอย่างสวยงาม "ขอบคุณครับ คุณอา" ขุนเขาตอบกลับไปอย่างนอบน้อม จากนั้นทั้งสองคนก็พูดคุยกันถึงเรื่องต่าง ๆ ทั้งถามสารทุกข์สุกดิบกัน ทั้งถามเกี่ยวกับธุรกิจที่ทำร่วมกัน "ว่าแต่อามาลัยไปไหนล่ะครับวันนี้ ผมเข้ามาตั้งนานยังไม่ได้สวัสดีคุณอาเลย" ชายหนุ่มถามถึงอามาลัย พัชรกิตติ ผู้เป็นภรรยาของอามงคล ที่ปกติก็จะอยู่ที่ร้านเพื่อช่วยกันขายเครื่องประดับ แต่วันนี้เขามาตั้งนานแล้ว ก็ยังไม่เห็นเธอสักที จึงเอ่ยปากถามออกไป "อ๋อ... อามาลัยเขา..." แต่ในจังหวะที่มงคลจะตอบว่าภรรยาออกไปทำธุระก็ต้องหยุดลง เมื่อตอนนี้ภรรยาของเขากำลังวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องรับรองที่เขากำลังนั่งอยู่ "เป็นอะไรคุณ ทำไมวิ่งหน้าตาตื่นมาแบบนี้ เบา ๆ หน่อยเดี๋ยวหกล้มขึ้นมาจะยุ่งนะ" มงคลรีบถามภรรยาออกไปทันที และพูดเตือนสติเพราะเป็นห่วงสุขภาพของภรรยา "คุณ คุณ... พวกนั้นมันมาอีกแล้วค่ะ พวกเราจะทำยังไงกันดี" มาลัยพูดออกมาอย่างตื่นตกใจ จนลืมมองไปว่าสามีกำลังมีแขก มงคลเมื่อได้ยินอย่างนั้น ก็ลุกขึ้นแล้วมองผ่านกระจกออกไปที่หน้าร้าน จากนั้นใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดไม่ต่างกับภรรยา ท่าทางของทั้งสองสามีภรรยา ทำให้ขุนเขามองออกไปที่หน้าร้านด้วยเหมือนกัน และเขาก็เห็นว่ามีชายที่ใส่ชุดดำเหมือนเป็นพวกคนร้ายในหนังยืนอยู่สี่ห้าคน และนั่นทำให้เขาต้องขมวดคิ้วอย่างสงสัย แต่ก็ยังไม่ถามอะไรออกไป "ไม่ต้องกลัวนะ ห้องนี้กระจกมองออกไปได้ แต่มองเข้ามาไม่เห็น ว่าแต่ลูกยังอยู่ในร้านใช่มั้ย" มงคลหันไปพูดกับภรรยาเพื่อให้เธอสบายใจ "ใช่ค่ะ ตอนนี้ยัยโรสอยู่ในร้าน" มาลัยตอบกลับสามีไปอย่างโล่งอกไปเปราะหนึ่ง ที่ลูกสาวยังปลอดภัย ขุนเขาที่นั่งฟังสองสามีภรรยาคุยกัน ก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราว ก็พอจะรู้ว่าทั้งสองกำลังมีปัญหาบางอย่าง แต่ด้วยความที่คิดว่าไม่ใช่เรื่องของเขา เขาจึงนั่งอยู่เงียบ ๆ "ดีแล้ว ๆ อ้อ... ขุนเขา เดี๋ยวไปทานอาหารด้วยกันนะ อาสั่งอาหารไว้แล้วที่ภัตตาคารในโรงแรมที่เราไปกันประจำนั่นแหละ วันนี้ทานอาหารจีนด้วยกันนะ" มงคลที่หายห่วงเรื่องของลูกสาว ก็หันมาสนใจชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง "ไม่เป็นไรครับคุณอา พอดีผมมีธุระต่อน่ะครับ" ขุนเขาตอบกลับไปอย่างมีมารยาท เพราะเขาคิดว่าทั้งสองคนคงจะต้องมีเรื่องวุ่นวายที่จะต้องจัดการ เขาจึงควรจะกลับไปเลยดีกว่า "ไม่ได้สิ หลานต้องไปกินข้าวกับอา อาจองร้านอาหารและสั่งอาหารไว้แล้ว เดี๋ยวถ้าอาดูแลหลานไม่ดีพี่อาชาจะมาต่อว่าอาได้ว่าดูแลลูกชายของเขาไม่ดี" มงคลรีบโบกไม้โบกมืออย่างไม่ยอมให้ชายหนุ่มปลีกตัวออกไป เพราะทุกครั้งที่คุยเรื่องธุรกิจเสร็จ ก็จะต้องไปกินเลี้ยงฉลองกันทุกครั้ง และอาชาที่เขาพูดถึงก็คือรุ่นพี่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยของเขาและเป็นพ่อของขุนเขานั่นเอง "ไม่เป็นไรจริง ๆ ครับคุณอา ส่วนเรื่องของคุณพ่อ เดี๋ยวผมจะจัดการเอง" ขุนเขายังคงปฏิเสธออกไป เพราะเขาไม่อยากยุ่งกับปัญหาของคนอื่น "ไม่ได้ ๆ อาไม่ยอมหรอก" มงคลโบกมือไปมาอีกครั้ง จากนั้นก็พูดขึ้นกับภรรยา... "จริงสิ ขุนเขามาตั้งนานยังไม่ได้ดื่มน้ำเลย คุณช่วยไปบอกให้ลูกเอาน้ำกับขนมมารับรองแขกหน่อยนะ ผมจะทำเรื่องเช็คสั่งจ่ายให้กับขุนเขาสักหน่อย" "ได้ค่ะคุณ" มาลัยยิ้มรับ แล้วลุกเดินไปด้านหลังร้าน จากนั้นไม่นานประตูก็ถูกเปิดอีกครั้ง พร้อมกับมีผู้หญิงตัวเล็กบอบบางเดินเข้ามา พร้อมกับถาดในมือที่มีแก้วน้ำและขนมวางอยู่ "น้ำกับขนมค่ะ" หญิงสาวพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสดใส ในตอนที่วางแก้วน้ำลงตรงหน้าชายหนุ่มที่เป็นแขก ในตอนแรกขุนเขาที่นั่งเล่นมือถืออยู่ จะเอ่ยปากปฏิเสธไป แต่พอได้ยินเสียงสดใสน่ารัก ก็ทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมาและต้องชะงักค้างไปกับรอยยิ้มน่ารักจากหญิงสาวที่หน้าตาน่ารักสุด ๆ ที่ตอนนี้เธอไปนั่งอยู่ข้าง ๆ มงคล "ดื่มน้ำกับกินขนมรอก่อนนะขุนเขา พอดีอากำลังให้ฝ่ายบัญชีทำเช็คให้อยู่น่ะ อ้อ... ลืมแนะนำไปเลย คนนี้ยัยโรส หรือ รสริน ลูกสาวของอาเอง ส่วนนั่นพี่ขุนเขา ลูกของคุณลุงอาชากับคุณป้าดวงมาสน่ะลูก รู้จักกันเอาไว้นะ ต่อไปก็น่าจะได้ทำงานด้วยกัน" มงคลเห็นชายหนุ่มเอาแต่จ้องลูกสาวของตนเอง ก็เลยเอ่ยปากแนะนำให้ทั้งสองคนได้รู้จักกัน "สวัสดีครับ" ขุนเขาก็ทักทายกลับไปด้วยเสียงทุ้ม "สวัสดีค่ะ อ้อ... คุณพ่อคะ ถ้าไม่มีอะไรเดี๋ยวโรสขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ พอดีกำลังตรวจบัญชีค้างอยู่น่ะค่ะ" โรสทักทายออกไป ก่อนจะหันมาพูดกับพ่อของตัวเองอย่างอ่อนหวาน "ไปเถอะ แล้วอย่าลืมล่ะ ว่าเที่ยงนี้ต้องไปทานข้าวกับพ่อแม่และพี่ขุนเขาที่โรงแรม GG Hotel" มงคลพูดกับลูกสาวอย่างอ่อนโยน และบอกถึงเรื่องการไปทานข้าวเที่ยงด้วยกัน "ค่ะคุณพ่อ" หญิงสาวรับคำแล้วก้มศีรษะให้แขกเล็กน้อย คล้ายกับขอตัว ก่อนจะเดินออกไปทางประตูเดิม "เดี๋ยวขุนเขารอก่อนนะ อาขอเคลียร์งานก่อนสักครู่ ไม่นานเช็คก็คงจะเสร็จ แล้วเราก็ไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันได้เลย" มงคลหันมาพูดกับชายหนุ่มอีกครั้ง พร้อมกับยกเอกสารในมือให้ชายหนุ่มดูว่าเขามีงานที่จะต้องทำ "ครับ คุณอาทำงานตามสบายเลยครับ ผมก็จะตรวจงานในมือถือรอเหมือนกัน" ขุนเขาที่ตอนแรกจะปฏิเสธการทานข้าวในครั้งนี้อย่างจริงจัง แต่พอรู้ว่าจะมีหญิงสาวไปด้วย เขาก็เลือกที่จะตอบรับในทันที สวัสดีครับ ผมชื่อขุนเขา เปรมปรีชา อายุยี่สิบห้าปี ผมเป็นลูกของพ่ออาชากับแม่ดวงมาส ครอบครัวผมทำฟาร์มไข่มุกอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่งในจังหวัดพังงาครับ ตอนนี้ผมมารับงานบริหารต่อจากคุณพ่อคุณแม่แล้วครับ ส่วนคุณอามงคลที่ผมมาติดต่องานด้วยในวันนี้ ก็เป็นรุ่นน้องของคุณพ่อผมเองครับ สองครอบครัวของเราทำธุรกิจด้วยกันมาหลายสิบปีแล้ว ทำให้ครอบครัวทั้งสองสนิทสนมกันพอสมควร และวันนี้ผมก็ดีใจที่ได้มาที่นี่ ได้มาพบกับเจ้าหญิงในวัยเด็กของผม เธอชื่อโรส หรือ รสริน โดยที่ผมกับเธอเคยเจอกันในวัยเด็กในตอนที่เธอไปเที่ยวบ้านผม แต่พอโตขึ้นเราทั้งคู่ก็ต่างมีชีวิตของตนเอง ผมไม่ได้เจอเธอมาร่วมสิบห้าปีแล้ว และเมื่อได้มาเจอกันในวันนี้ ผมก็อยากจะบอกว่าเธอน่ารักและตัวหอมเหมือนกลิ่นกุหลาบสมกับชื่อของเธอจริง ๆ ผมเองก็เจอผู้หญิงมาเยอะนะ แต่ผู้หญิงที่สวยและน่ารักจนสะดุดตาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นแบบนี้ ทำเอาใจที่มั่นคงมาตลอดของผม ตอนนี้มันกลับเต้นแรงเหมือนใครกำลังมาตีกลองรัวอยู่ข้างใน นี่ใช่มั้ยที่เขาเรียกว่า... รักแรกพบ ชายหนุ่มที่นั่งตกอยู่ในภวังค์ของตัวเอง ก็ต้องสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อเขาดังขึ้น "ขุนเขา... ขุนเขา" มงคลเรียกชายหนุ่มซ้ำ ๆ เมื่อเห็นเขาเอาแต่เหม่อลอย ไม่ได้ดูงานในมือถือเหมือนที่บอก "คะ... ครับ อามงคลมีอะไรหรือเปล่าครับ" ขุนเขารีบตอบรับและถามกลับไปทันที "อาจะบอกว่าเช็คเสร็จแล้ว ตรวจดูก่อนสิ" มงคลพูดพร้อมกับยื่นซองที่มีเช็คฉบับหนึ่งไปให้กับชายหนุ่ม "ขอบคุณครับ" ขุนเขารับมาโดยไม่ตรวจสอบสิ่งที่อยู่ในซองเพราะเขาก็ไว้ใจอีกฝ่ายมากเช่นกัน "เอาล่ะ นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว พวกเราไปทานข้าวกันดีกว่า ลูกสาวของอามีธุระเลยไปก่อน แต่ตอนนี้อยู่ที่ร้านแล้ว ว่าแต่ขุนเขาจะไปรถตู้กับอา หรือจะขับรถตามไป" มงคลพูดขึ้นมาด้วยท่าทางสบาย ๆ ทั้งที่ภายในใจของเขานั้นมีเรื่องต้องให้กังวลอยู่ไม่น้อย "เดี๋ยวผมขับรถไปเองดีกว่าครับ ทานเสร็จจะได้ไม่ต้องย้อนไปย้อนมา พอดีช่วงค่ำ ๆ ผมมีนัดกับเพื่อน ๆ แถวนั้นด้วยครับ" ขุนเขาตอบกลับไปตามจริง เพราะวันนี้เขามีนัดดื่มกับเพื่อน ๆ ตามประสาหนุ่มโสด "ถ้าอย่างนั้นก็เจอกันที่ร้านอาหารจีน ในโรงแรม GG Hotel นะ หลานคงไปถูกใช่มั้ย เพราะที่นั่นพวกเราก็ไปกันบ่อย ๆ" มงคลพูดจบก็ยิ้มให้ชายหนุ่ม เมื่อตกลงกันแล้ว ขุนเขาก็เดินออกมาที่หน้าร้านเพื่อมาขึ้นรถของตัวเอง ระหว่างนั้นเขาก็สังเกตเห็นว่าชายที่สวมชุดดำสี่ห้าคน ก็ยังคงเดินป้วนเปี้ยนอยู่แถวหน้าร้าน แต่เขาก็ทำเป็นไม่สนใจ โดยเดินตรงมาขึ้นรถและขับออกไปทันที "ทำไมคนพวกนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ คงไม่ใช่ว่าอามงคลไปกู้เงินนอกระบบแล้วถูกพวกนี้ตามมาทวงหนี้หรอกนะ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับความปลอดภัยของโรสด้วย แบบนี้ไม่ดีแน่ ต้องให้คนสืบดูสักหน่อยแล้ว" ขุนเขาพูดกับตัวเองในตอนที่มานั่งอยู่ในรถ ตอนแรกเขาจะไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย แต่ตอนนี้เขาชักจะสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว เพราะเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับแม่กุหลาบแสนสวยของเขาน่ะสิ... น้องโรส