“ทำไม เธอมีปัญหาเรื่องเงิน?” เสียงของธาวินเอ่ยถามเรียบ ๆ แต่สายตายังคงจับจ้องเธอไม่วาง
“ก็…” ขนมชะงักไป คำตอบติดอยู่ที่ริมฝีปาก
เธอไม่ได้อยากยอมรับ…แต่ความจริงมันก็ชัดเจนเกินไป ตลอดเวลาที่ผ่านมา เงินที่เธอหาได้แทบไม่เคยเหลือเก็บ ค่ากิน ค่าอยู่ ค่ายา ค่าดูแลยาย ทุกอย่างล้วนต้องใช้เงินทั้งนั้น แค่ประคองชีวิตแต่ละเดือนให้ผ่านไปได้…ก็แทบจะเต็มกำลังแล้ว เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย มือกำกันแน่นโดยไม่รู้ตัว
ธาวินมองท่าทีของเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“ฉันช่วยเธอได้นะ…” เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย สายตานิ่งลึกขึ้น “แต่ทุกอย่างต้องมีข้อแลกเปลี่ยน”
คำพูดนั้นทำให้ขนมเงยหน้าขึ้นทันที หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างบอกไม่ถูก
“พร้อมเสนอตัวทำไหมล่ะ” น้ำเสียงของเขาไม่ได้ดัง…แต่กลับกดดันจนเธอหายใจไม่ทั่วท้อง
“อะ…อะไรหรอ…”
ขนมถามออกมาเบา ๆ อย่างลังเล สายตายังสั่นไหวไม่หยุด
“เป็นแฟนพี่สิ”
คำพูดสั้น ๆ ของธาวินท
