“อืม…เสื้อตัวใหญ่ไปแฮะ”
เสียงของธาวินดังขึ้นทันทีที่เห็นเธอเดินออกมาจากห้องน้ำ สายตาเขากวาดมองตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหยุดอยู่ที่เสื้อของตัวเองบนตัวเธอ
ขนมชะงักเล็กน้อย ก่อนจะก้มมองตามสายตาเขา ตอนนั้นเองที่เธอเพิ่งสังเกต เสื้อที่เธอใส่อยู่…กับเสื้อที่ธาวินใส่ ลายเดียวกัน สีเดียวกัน แม้แต่ตัวสกรีนก็เหมือนกันเป๊ะ
ขนมเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง คิ้วขมวดนิด ๆ เหมือนยังไม่เข้าใจ
“เราจำเป็นต้องใส่เสื้อพี่ไหมอะ… ใส่ของตัวเองไม่ได้เหรอ”
ธาวินตอบกลับแทบจะทันที
“ไม่ได้” เสียงสั้น ชัด ไม่เปิดช่องให้ต่อรอง
ขนมชะงักไปนิดหนึ่ง เหมือนโดนเบรกความคิด
“ทะ…ทำไม?” เธอถามต่อเบา ๆ มองเขาแบบงง ๆ
ธาวินมองเธอนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเรียบ ๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ
“ก็อยากให้ใส่”
คำตอบง่าย ๆ แต่ทำให้ขนมเงียบไปทันที เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย พยายามไม่สนใจความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นในอก
ก็แค่เสื้อเอง… แต่ทำไมมั
