เช้าวันต่อมา
เวลา 08 : 00 น.
ขนมค่อย ๆ รู้สึกตัว หลังจากหลับลึกไปเพราะความเหนื่อยล้า เปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ หรี่เปิดขึ้นเล็กน้อย ลมหายใจยังคงเนิบนาบ ร่างกายอ่อนแรงเหมือนยังไม่อยากลุกจากเตียง
เธอกระพริบตาช้า ๆ อยู่สองสามครั้ง พยายามปรับตัวกับแสงยามเช้าที่ลอดผ่านเข้ามา ก่อนที่สติจะเริ่มกลับมาทีละนิด
เธอเริ่มรู้สึกถึงแรงกอดรัดบางอย่างที่โอบอยู่รอบตัว ขนมชะงักเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ เปิดผ้าห่มขึ้นดูนิดเดียว ภาพที่เห็นทำให้เธอนิ่งไปทันที
ขาขนาดใหญ่ของธาวินพาดอยู่บนขาของเธอแน่น ในขณะที่แขนของเขาก็โอบกอดเธอเอาไว้จากด้านหลัง มือใหญ่แนบอยู่บริเวณช่วงอกของเธออย่างหลวม ๆ ลมหายใจอุ่น ๆ ของเขาแตะผ่านต้นคอเบา ๆ
แถมทั้งเธอและเขาก็ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดร่างกายเลยสักชิ้น
ขนมชะงักไปทั้งตัว ใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาในทันที
“คือ…นอนแบบนี้ทั้งคืนเลยดิ…” เธอพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง พลางเหลือบตามองคนที่นอนหลับอยู่ด้านหล
