“พี่ขอโทษ…” ธาวินเอ่ยขอโทษเธออีกครั้ง เสียงทุ้มเบาลงกว่าเดิมมาก
“อืม…” ขนมตอบรับเบา ๆ พลางมองเข้าไปในดวงตาของเขา เธอรับรู้ได้ชัดเลยว่า…ครั้งนี้เขารู้สึกผิดจริง ๆ
ธาวินยกมือขึ้นค่อย ๆ ปัดเส้นผมที่ตกลงมาข้างแก้มของเธอออกอย่างแผ่วเบา
“พี่ขอโทษที่หงุดหงิดใส่…” เขาพูดช้า ๆ “ขอโทษที่ตัวไม่น่ารัก”
คำพูดนั้นทำให้ขนมหลุดยิ้มออกมานิดหนึ่งทันที
“อืมม… เราไม่ได้โกรธพี่สักหน่อย จะขอโทษอะไรเยอะแยะ” เธอพึมพำเบา ๆ
ธาวินมองเธออยู่พักหนึ่ง ก่อนจะถามต่อเสียงต่ำ
“ไม่โกรธ… แต่งอน?”
ขนมเม้มปากนิด ๆ ก่อนจะพยักหน้า เบา ๆ แบบไม่ปิดบัง
“ก็มันน่างอนไหมล่ะ…” เธอพูดพลางขมวดคิ้วน้อย ๆ “อยู่ ๆ พี่ก็มาบอกว่าเราไปนัดเขา แถมยังบอกว่าเราจะไปอ่อยเขาอีก…” ขนมพูดไปเรื่อย ๆ ด้วยน้ำเสียงน้อยใจ
“เราไม่ใช่คน—” แต่ยังพูดไม่ทันจบดี
ธาวินก็โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ทันที ก่อนจะจูบริมฝีปากของเธอเบา ๆ เหมือนตั้งใจหยุดทุกคำพูดของเธ
