ราวินสูบพลังงานจากร่างบางจนเกือบเช้า เขานอนมองหลังขาวเนียนของคนตัวเล็กที่หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
การมีเธออยู่ในชีวิต มันดีจริงๆ เธอเติมเต็มทุกความสุข ทุกเสียงหัวเราะ ไม่ผิดหวังเลยที่เขาเฝ้ารอเธอกลับมา และผูกมัดเธอไว้ด้วยสัญญาทาส
ความสุขตรงหน้าทำให้เขาไม่อยากละสายตาไปไหนเลย
แสงรุ้งขยับตัวตื่นลืมตาขึ้นมา ก็เจอกับสายตาคมที่มองมาแพรวพราว
" พี่วินอ่า รังแกรุ้ง "
" รังแกอะไร "
" ก็รอบเดียวก็น่าจะพอแล้ว มาต่ออะไรทั้งคืนอ่ะรุ้งเหนื่อย "
ราวินขำที่เห็นแสงรุ้งงอแง โน้มหน้าลงไปหอมหัวอย่างนึกเอ็นดู
" ไปอาบน้ำเร็ว เดี๋ยวไปกินข้าวกัน "
" แต่รุ้งปวดเมื่อยไปหมดเลยอ่ะ "
" อืม สงสัยต้องซ้ำ "
แสงรุ้งรีบขยับออกห่างเขา
" ไม่ๆๆๆ ไม่ต้อง รุ้งจะรีบไปอาบเดี๋ยวนี้ "
ร่างบางลุกขึ้นเข้าห้องน้ำไปอย่างไว ทำเอาราวินหัวเราะชอบใจ
อาการคลั่งรักมันเป็นอย่างนี้สินะ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็น่ารักไปซะหมด
........
