The only person I miss

1548 คำ

เช้าวันศุกร์ เสียงเคาะประตูห้องของแสงรุ้งดังขึ้นตั้งแต่เช้ามืด หญิงสาวจำใจต้องลุกจากที่นอนทั้งที่หัวชี้ฟูอย่างนั้น " มาเคาะทำไมแต่เช้าเนี่ย " หญิงสาวถามเสียงงัวเงียพร้อมกับเกาหัวตัวเอง ไม่ได้ห่วงสวยเลยซักนิด เมื่อเปิดตามองชัดๆ ก็ได้เห็นว่าเขาแต่งตัวหล่อมาก เสื้อยืด กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ แถมยังสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ " กุญแจห้องพี่ยังอยู่มั้ย " " อยู่ " " งั้นเก็บกุญแจห้องนอนไว้ด้วยนะ " ราวินยัดกุญแจใส่มือเธอ " แล้วพี่ไปไหน " " ออกค่ายอาสา 3 วัน เข้าไปทำความสะอาดห้องให้พี่ด้วย " " อ่อ ๆ " แสงรุ้งยังคงงัวเงีย ตาจะปิด " แสงรุ้ง มองพี่ก่อน " " หือ " แสงรุ้งตาปรือมองเขา ราวินยิ้มยกมือขึ้นยีหัวอย่างเอ็นดู " เข้าไปรดน้ำต้นไม้ที่อยู่ตรงหน้าต่างห้องนอนพี่ด้วยนะ " " หืม อ่อๆ ทำความสะอาด รดน้ำต้นไม้ เคๆ ฮ้าว... " แสงรุ้งหาว เธออยากกลับไปนอนต่อใจจะขาด " ทำตัวดีดี อย่าดื้อ พี่ว่างจ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม