เสียงรถยนต์หรูแล่นเข้ามาจอดอย่างนุ่มนวลหน้าคฤหาสน์
ลีอองที่เพิ่งคุยงานเสร็จ เดินออกมาพร้อมนลิน และเจ้าตัวเล็กวัยหกขวบที่วิ่งดุ๊กดิ๊กข้างแม่
“ใครมาน่ะแม่~” ปรีย์ถามเสียงใส ดวงตากลมใสส่องประกายด้วยความอยากรู้
เมื่อประตูรถเปิดออก ร่างสูงของ คาโยะ ก็ปรากฏขึ้นอย่างสง่างาม
และตามมาติด ๆ ด้วยหญิงสาวชาวไทยหน้าหวานในชุดเรียบหรู
พร้อมกับเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่เกาะชายกระโปรงแม่ไว้แน่น
“ลุงคาโยะ!!!”
เสียงใสของปรีย์ร้องดังลั่น ก่อนจะวิ่งไปหาอย่างดีใจสุดขีด
คาโยะทรุดตัวลงทันที อ้าแขนรับหลานชายตัวน้อยที่กระโจนเข้ากอดแน่น
“คิดถึงจังเลยครับลุง!”
“ลุงก็คิดถึงปรีย์เหมือนกัน”
นลินยิ้มละไม พลางสบตากับณิชาอย่างอบอุ่น
"เฮ้! ดูเหมือนว่าฉันจะมาทันเห็นหน้าหลานคนเล็กใช่ไหม?" เขาเอ่ยขึ้นขณะเดินเข้ามา พร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ
ลีอองเดินเข้าไปกอดเพื่อนรักที่ห่างหายกันไปหลายเดือน
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ไอ้เพื่อน
