ทั้งที่เข้าใจว่าเรื่องราวจะต้องแย่ลงแน่ ๆ หลังจากนี้ต้องมีแต่เรื่องน่าปวดหัว มีแต่ปัญหาถาโถมเข้ามา แต่ทุกอย่างกลับพลิกหน้ามือเป็นหลังมือ พลิกกลับจนฉันตั้งรับไม่ทัน
ไม่แน่ใจว่าอินดี้หายไปจัดการแบบไหน ต่อมาไม่นานอินมันก็มาพร้อมแม่ของมัน
ใช่ แม่ของอินดี้เดินทางมาด้วย
มาพร้อมกับสีหน้ารู้สึกผิด
ตัวฉันอยากโวยวาย อยากต่อว่าที่ทำให้เติมรักของฉันต้องบาดเจ็บและเจอเรื่องสะเทือนใจ ทว่าคนที่มาไม่ใช่แค่แม่ของอินดี้ ยังมีพ่อของอินดี้ด้วย
“แล้วยังไง คือกูต้องเป็นคนจัดการความรู้สึกที่เจ็บปวดไปแล้วใช่ปะ ไหนจะความรู้สึกลูกอีก สิ่งที่ลูกได้รับ ลูกต้องเข้าห้องผ่าตัดตั้งแต่อายุแค่นี้ คือทุกอย่างให้หายกันเหรอ” เอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิดหวัง
เข้าใจนะว่าเรื่องนี้มันมีเหตุผลรองรับได้ดี ถ้าหากฉันยินยอมทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ชีวิตก็จะแฮปปี้ขึ้นเนอะ
แต่คนเรามันสามารถทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้จริงเหร
