ชุดนอนไม่ได้นอน

บุษราคัมหาวเกือบจะตลอดวันในเช้าวันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันทำงาน เธอนึกเข่นเขี้ยวภีมในใจเมื่อรู้ว่าอีกนิดเดียวของเขามันคืออีกนิดเดียวจะเช้า เธอได้หลับเอาเกือบตีสี่แล้วต้องตื่นหกโมงเช้าเพื่อมาสอนเด็ก “นายหญิงท่าทางง่วงมาก ไปงีบสักพักก็ได้นะคะ” ครูหนูนาเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกเธอโดยอัตโนมัติเมื่อข่าววงในกระจายไปทั่วฟาร์มว่าบุษราคัมกับภีมจดทะเบียนสมรสกันแล้ว และภีมไปพบผู้ใหญ่ของฝ่ายหญิงมาแล้วถึงสองครั้ง บุษราคัมโบกมือ “เรียกฉันเหมือนเดิมเถอะค่ะครูนา ในโรงเรียนไม่มีนายญง นายหญิงหรอก” “อุ๊ย ไม่ได้หรอกค่ะ เรียกให้ชินปากไว้ดีกว่าเดี๋ยวนายเคือง” “นี่ถามจริงๆ คุณอาดุเหรอ ทำไมทุกคนต้องทำท่ากลัวด้วยล่ะ” หญิงสาวถามสิ่งที่ติดใจมานาน ทำไมทุกคนต้องทำท่ากลัวภีมกันขนาดนั้น “ดุสิคะ” หนูนาทำหน้าเหมือนเห็นผีเมื่อถูกถาม เธอพูดต่อว่า “นายหญิงไม่เห็นว่านายดุเลยเหรอคะ” บุษราคัมส่ายหน้า ภีมน่ะเหรอดุ เขาดุตอนไหน