เช้าวันต่อมาบุษราคัมลืมตาตื่นอย่างมึนงง เธอนอนอยู่ในห้องนอนในบ้านภีมบ้านที่เหมือนปราสาท เธอคิดทบทวนสิ่งที่คุยกับภีมเมื่อคืน ก่อนจะสะดุ้งเมื่อนาฬิกาปลุก
“ตายแล้ว ไปโรงเรียน” เธอรีบลุกจากที่นอนเข้าห้องน้ำทันที บุษราคัมใช้เวลาในห้องน้ำไม่นานนัก ออกมาจากห้องน้ำเธอเห็นชุดทำงานแขวนถูกแขวนไว้หนึ่งชุดจึงรีบสวมอย่างเร็ว
“จะรีบไปไหน” ภีมเดินเข้ามาในห้อง ระหว่างที่เธอเกล้าผมเป็นหางม้าสูง
“ไปทำงานค่ะอา สายแล้ว”
“กินอะไรก่อนไหม”
“จะไม่ทันค่ะ” เมื่อวานเธอก็ลาถ้าวันนี้สายอีกคงไม่ดี
“งั้นอาไปส่ง”
ชายหนุ่มจอดรถหน้าแผนกอนุบาลและหันมาหาเธอ
“เย็นนี้เตยเลิกสอนกี่โมง”
“คงจะสี่โมงเย็นค่ะอา” เขาพยักหน้าเมื่อได้ยินดังนั้น
“เดี๋ยวอามารับ”
หลังจากมาส่งบุษราคัมแล้ว ชายหนุ่มกลับมาที่บ้านเพื่อพบไตร เช้านี้มัฆวานหลานชายโทรหาตั้งแต่เช้าเพื่อจะวานให้คนของเขาไปทวงหนี้ให้ภรรยา
“คุณไตรมาแล้วค่ะนาย” แม่บ้านร
