หนึ่งเดือนผ่านไป...
พี่คินยังคงกลับบ้านช้า ให้ค่าความสำคัญกับฉันน้อยลงโดยที่ฉันเริ่มปลงกับการกระทำของสามี
‘มีก็เหมือนไม่มี’ คำนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่ใช่แค่เพียงจิตใจของคนที่เปลี่ยนแปลงตอนนี้มีบางอย่างกำลังแปรเปลี่ยนถือกำเนิดขึ้นมาด้วย
คุณหญิงสายสมรเข้าโรงพยาบาลเพราะโรคหัวใจกำเริบทั้งที่ท่านได้รับการผ่าตัดไปแล้ว แต่กลับเป็นขึ้นมาอีกครั้ง การเข้าโรงพยาบาลของคุณหญิงสายสมรทำให้ฉันต้องตัดสินใจในเรื่องที่คิดเอาไว้อีกรอบ
บางทีตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาพี่คินอาจจะเข้าใจหัวใจของตัวเองมากแล้วก็ได้ และเหตุผลที่เขาทนอยู่กับฉันณตอนนี้อาจจะเพราะอาการป่วยของแม่เขา
วันนี้ฉันจึงตัดสินใจจะยุติความสัมพันธ์โลเลนี้ให้มันจบสิ้นไป!
“ถึงเวลาที่เราต้องพูดคุยกันแบบจริงจังสักทีแล้วนะคะ” ฉันเอื้อนเอ่ยเมื่อสามีที่เคยแสนดีกำลังจะก้าวขาออกจากบ้านในวันหยุดของฉัน ซึ่งถ้าเป็นปกติวันหยุดของฉันเราจะนอนกอดกัน
อ้อ! ฉัน
