"แล้วนี่คุณพ่อคุณแม่ไปไหนคะ" ฉันถามหาปู่กับย่าของคู่แฝด
เพราะรถที่คุณหญิงสายสมรเคยใช้เป็นประจำนั้นหายไป
"คะ...คือ"
"ป้า! คุณหนูรอขนมอยู่ ทำอะไรนานจัง" สาวใช้อีกคนตะโกนเสียงดังพร้อมกับเดินตรงเข้ามาหาป้าแม่บ้าน จากนั้นเธอก็ทำหน้าตื่นกลัวไม่ต่างจากป้าแม่บ้านเมื่อเห็นหน้าของฉัน
สรุปว่าฉันน่ากลัวหรือว่ามีอะไรปิดบังฉัน หรือลูกฉันเป็นอะไร แต่ถ้าลูกฉันเป็นอะไรแล้วทำไมถึงยังบอกว่ารอขนมที่ป้าแม่บ้านอยู่ ฉันเริ่มรู้สึกถึงเหตุการณ์แปลก ๆ บางอย่าง
"ลูกของชาทั้งสองคนอยู่ที่ไหนคะ!" ฉันตวาดถามเสียงดังลั่น และมันทำให้แม่บ้านทั้งสองคนตัวสั่น
"คะ...คือ" แล้วจากนั้นทั้งสองก็พากันกระอักกระอ่วน พูดจาติด ๆ ขัด ๆ เหมือนกับกลัวที่จะพูดออกมา
"ตกลงยังไงคะ ชาจะโมโหแล้วนะ แล้วนี่คุณพ่อคุณแม่ไปไหน ชาจะได้คำตอบหรือยัง ชาคิดว่ามันไม่ใช่คำตอบที่ยากเย็นอะไรเลยนะคะ" ฉันว่าด้วยน้ำเสียงติดโมโหเพราะตอนนี้ฉันเริ่มจะโมโห
