"*ไมเคิล ฉันบอกให้ถอยไปไง*"
"*ไม่*"
"*ได้..ถ้าคุณไม่ถอยงั้นจะถอยเอง!*" จากที่จะกลับเข้าห้องนอน พิมพ์ก็เดินออกมาที่หน้าบ้าน จนไมเคิลต้องได้รีบตามออกมา
"ปิม ไอ เลิฟ ยู ปมรักคุน..*รักลูกของเรา*"
"ฉันไม่ดีพอสำหรับคุณหรอกคุณกลับไปเถอะ!!" พิมพ์ตะคอกเขาเป็นภาษาไทย แล้วยืนหันหลังร้องไห้ให้กับความโง่ของตัวเอง
"*ผมไม่รู้ว่าคุณพูดอะไร แต่ถ้าคุณไม่ยอมกลับไปกับผม..ผมก็จะไม่ไปไหน คุณไม่ให้ผมเข้าใกล้ ผมก็จะมองดูคุณห่างๆ คุณไม่ให้ผมอยู่บ้านหลังนี้ด้วย ผมก็จะไปรอคุณอยู่นอกรั้ว*" จบคำพูดไมเคิลก็เดินออกไปจริงอย่างที่พูด ชายหนุ่มร่างสูงยืนอยู่ริมถนนหน้าบ้าน แต่ก็หันหน้าเข้ามามองหญิงคนรัก
"*ฉันไม่มีอะไรดีเลย..ฉันไม่มีอะไรดีสำหรับคุณเลย! คุณเข้าใจไหม!!*" พิมพ์วิ่งเข้าไปในบ้านทันทีที่พูดจบ
"*พิมพ์คุณอย่าวิ่งเดี๋ยวก็ล้ม ผมไม่ตามเข้าไปหรอก*" ขนาดเขาไม่ให้เข้าบ้านก็ยังอดที่จะเป็นห่วงไม่ได้
และไมเคิลก็ยืนอ
