เช้าวันต่อมา..
เมื่อคืนนี้เพื่อนนอนรออยู่ว่าเขาจะกลับเข้ามาไหม แต่ก็ไม่เห็นเข้ามาสักที
หญิงสาวก็เลยกลับไปนอนที่บ้านของเธอ เผื่อว่าเขาจะเข้ามานอนในห้องของตัวเอง..แทนที่จะสงสารตัวเองที่เขาหนีออกจากห้องไป แต่กลับไปสงสารเขาที่ไม่ได้นอนอยู่ห้อง..
"สามพันห้าเลยเหรอ" เมื่อได้ยินค่าซ่อมรถจากจันทร์จ้า เพื่อนแทบเข่าทรุด กว่าจะเก็บเงินมาได้ แถมยังไม่พอค่าซ่อมรถอีก
"มึงมีไหมล่ะ กูก็ยังไม่ได้จ่ายร้านซ่อมเขาเลยนะ"
"กูมีอยู่สามพัน"
"ถ้างั้นเดี๋ยวกูออกให้ก่อนห้าร้อย"
"ขอบใจมึงนะจ้า ถ้าไม่มีมึง จะมีกูในวันนี้ไหมเนี่ย"
"อีบ้า..เล่นซะกูซึ้งเลย กูไม่ใช่แม่มึงนะ"
พอคุยกันรู้เรื่อง เพื่อนก็กลับมาที่บ้าน เพื่อมาเอาเงินที่เธอเก็บไว้ในลิ้นชัก หญิงสาวยื่นมือเข้าไปหยิบสมุดโน๊ตนั้นออกมา
เธอเปิดมันและจับเงินออกมาทีละหน้า เพราะว่าจดโน้ตไว้ทุกวัน ว่าได้วันละเท่าไรและแนบเงินไว้ในนั้นด้วย
และวันไหนทำอะไรบ้
