“พี่แค่ขอกอดนิดเดียวเดี๋ยวต้องเข้าไปที่โชติ มาศไปด้วยกันไหมครับ”
“มาศอยากจัดของให้เข้าที่ค่ะ บ่ายสามต้องไปรับน้องวัชมาศบอกบุษไว้แล้ว” เธอพูดเสียงอ่อนไม่อยากขัดใจราม แต่เธอคิดว่าคนรักกันไม่จำเป็นต้องตัวติดกันตลอดเวลา
“มาศจะรับน้องวัชไปบ้านพี่ใช่ไหมครับ งั้นตอนเย็นเราเจอกันที่บ้านก็ได้” ปกติเย็นวันทำงานรามไม่กลับบ้าน แต่ถ้าเธอจะไปเขาก็ไปได้
“ค่ะ มาศอยากไปเรียนคุณป้าว่าจะรับน้องวัชมาอยู่ด้วยกันที่นี่ พี่หมอว่าคุณป้าจะโอเคไหมคะ”
“ไม่โอเคแน่นอน”
รามตอบเขาแทบไม่ต้องคิดเลย ชายหนุ่มรู้ว่ามารดาเอ็นดูเด็กชายมาก มากจนยกให้เป็นหลานคนโตอย่างเต็มใจที่สุดเพราะการที่เขาตามหญิงสาวไปเชียงใหม่ ทำให้ท่านค่อนข้างแน่ใจว่าอย่างไรเขากับมัทรีก็ต้องได้ลงเอยกัน
“ก็ไม่เป็นไร มาศเป็นแม่ถ้าเรายืนยันจะรับน้องวัชมาแม่พี่ก็ทำไรไม่ได้หรอก”
เขาพูดอย่างไม่เดือดร้อนเพราะรู้นิสัยมารดาดี ว่าท่านจะต้องเกลี้ยกล่อมขออวั
