เพทายมองหน้าบุตรชายที่ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขใจด้วยความไม่สบายใจนัก เพราะยิ่งเห็นพร้อมฉัตรมีความสุขจากการที่มีเทียนกัลยาอยู่เคียงข้างมากเท่าไร หล่อนก็ยิ่งตัดสินใจยากขึ้นเท่านั้น
“ดูท่าทางจะมีความสุขมากนะ ตาพร้อม”
“ครับคุณแม่ ผมรักเทียน”
ชายหนุ่มพูดออกมาตรงๆ และนั่นก็ทำให้เทียนกัลยาที่นั่งทานข้าวอยู่ใกล้ๆ ถึงกับปล่อยช้อนหลุดจากมือ เพราะเมื่อคืนทั้งคืนพร้อมฉัตรไม่ได้บอกว่ารักสักคำ แต่ตอนนี้เขาเลือกที่จะพูดต่อหน้าของเพทายผู้เป็นมารดา ที่หล่อนพอจะมองออกว่าไม่ค่อยพอใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสักเท่าไร
“เอ่อ...”
“ผมจะแต่งงานกับเทียนให้เร็วที่สุดครับ”
พร้อมฉัตรหันไปยิ้มให้กับภรรยาที่นั่งอยู่ข้างๆ เทียนกัลยาฝืนยิ้มตอบด้วยความไม่สบายใจนัก สายตาของเพทายทำให้หล่อนรู้สึกได้ว่าหนทางรักระหว่างหล่อนกับพร้อมฉัตรไม่ได้โรยไว้ด้วยกลีบกุหลาบแน่นอน
“แม่ว่ารออีกสักระยะหนึ่งดีกว่านะ”
“แต่ผมใจร
