ตอนอวสาน

เพลงพิณที่ตอนนี้ตั้งท้องได้เกือบห้าเดือนแล้วค่อยๆ ก้าวลงบันไดมาภายในห้องโถงที่อัลแบร์โต้กับนายพิทยาบิดาของหล่อนกำลังนั่งคุยกันอยู่ หลังจากพึ่งรับประทานอาหารค่ำเสร็จสิ้นไปเมื่อชั่วโมงที่แล้ว “ระวังนะเพลง เดี๋ยวหกล้มไปจะแย่” สามีดีเด่นประจำปีรีบวิ่งมาประคองร่างของภรรยาคนสวยที่ตอนนี้ท้องเริ่มนูนป่องออกมาแล้วด้วยความเป็นห่วงเป็นใย เขาตามประคบประหงมหล่อนยิ่งกว่าไข่ในหินเสียอีก “เพลงเดินเองได้ค่ะ” “ไม่เอา อย่าปฏิเสธความหวังดีของผมนะ เอ้า... นั่งลงช้าๆ” ชายหนุ่มประคองภรรยาให้นั่งลงบนโซฟาข้างๆ ตนเองอย่างนิ่มนวล ก่อนจะทรุดตัวนั่งตาม นายพิทยาเห็นท่าทางของลูกชายตาน้ำข้าวก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณอัลแบร์โต้ผู้ไม่เคยยอมใครหน้าไหน จะเปลี่ยนมาเป็นผู้ชายอบอุ่นห่วงใยภรรยาถึงขนาดนี้” โหนกแก้มของอัลแบร์โต้มีสีเข้มขึ้นมาทันทีแต่เขาก็รีบกลบเกลื่อนความขัดเขินนั้นด้วยความคำพูดแข็งๆ แต