อานนท์กลับมายังห้องของตัวเองด้วยท่าทางที่เหม่อลอย เขาถอดเสื้อที่เปื้อนเลือดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่แข็งแรงและสมบูรณ์แบบ กล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นลอนสวยงาม ซิกแพ็คชัดเจน บ่งบอกถึงการดูแลร่างกายอย่างสม่ำเสมอ รอยแผลเป็นเล็กๆ น้อยๆ ที่กระจายอยู่บนผิวหนังเป็นเครื่องหมายของประสบการณ์ที่ผ่านมาในโลกอันตรายที่เขาเผชิญ แขนทั้งสองข้างเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่แข็งแรง เส้นเลือดปูดขึ้นเล็กน้อยตามจังหวะการเคลื่อนไหว แสดงให้เห็นถึงพลังที่ซ่อนอยู่ภายใต้รูปลักษณ์ที่สงบนิ่ง
อานนท์พาดเสื้อนั้นไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะเดินโซเซไปนั่งลงบนโซฟา วางปืนกระบอกนั้นลงบนโต๊ะข้างหน้า และจ้องมองมันด้วยสายตาที่ว่างเปล่า
เขาก้มลงมองบาดแผลที่แขน เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากบาดแผล อาบแขนของเขาจนชุ่ม รุจน์และจอมพยายามจะเข้ามาทำแผลให้เขา แต่เขาก็ปฏิเสธอย่างเย็นชา ยังคงปล่อยให้เลือดไหลออกมาจากบาดแผลต
