เสียงคลื่นซัดสาดเข้าหาฝั่งดังแว่วมาจากภายนอก ผสานกับเสียงลมที่พัดผ่านต้นปาล์มรอบบ้านพักตากอากาศ สร้างบรรยากาศที่เงียบสงบแต่แฝงไปด้วยความเคลื่อนไหวเร้าอารมณ์ อานนท์ยืนอยู่ริมหน้าต่างบานใหญ่ มองไปยังท้องทะเลที่ทอประกายระยิบระยับยามต้องแสงอาทิตย์ยามเย็น
ภาพใบหน้าหวานละมุนของภริตา ราวกับภาพวาดที่งดงาม ยังคงติดตรึงอยู่ในห้วงความคิดของอานนท์อย่างเหนียวแน่น ร่องรอยความบอบช้ำและคราบน้ำตาที่เคยเปรอะเปื้อน กลับถูกแทนที่ด้วยความทรงจำถึงบทสวาทอันเร่าร้อน
รสสัมผัสอ่อนนุ่มและหอมหวานที่เคยได้รับจากเธอ ในห้วงเวลาที่ความโกรธเกลียดจางหายไปชั่วขณะ กลับหวนคืนมาอย่างชัดเจน ราวกับกลิ่นหอมของดอกไม้ที่โชยมาตามลม ปลุกเร้าความรู้สึกที่เคยสัมผัสให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ความเป็นชายที่ถูกกดทับไว้ภายใต้เกราะกำบังแห่งความเย็นชาและอำนาจ เริ่มโอนอ่อนผ่อนตามต่อกระแสความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ราวกับพา
